บทที่ 779

ตอนนั้นเอง…

ฌอนเห็นผู้ชายหลายคนต่างก็มองเธอ หนุ่มคนหนึ่งที่ดูเหมือนนักศึกษามหาวิทยาลัยหยุดอยู่ตรงหน้าเธอเพื่อเริ่มต้นการสนทนา “คุณครับ ผมขอเพิ่มเบอร์ติดต่อคุณในว้อทสแอปได้ไหม?””

ภายใต้แสงแดดใบหน้าใสสะอาดของเด็กหนุ่มดูเขินอาย

แคทเธอรีนตกใจ เธอกำลังจะยิ้มและปฏิเสธ

ทันใดนั้นเสียงต่ำมีเสน่ห์ก็ดังขึ้น “ภรรยา ผมขอโทษที่มาสาย”

เด็กหนุ่มหันกลับมาและเห็นใบหน้าที่หล่อเหลาดูภูมิฐานของฌอน เขาหน้าซีดทันที เขาคิดไม่ถึงว่าเธอแต่งงานแล้วเพราะเธอดูยังสาวเหลือเกิน ลูกของพวกเขาก็โตมากเช่นกัน “ผม... ผมขอโทษ ผมไม่รู้ว่าคุณแต่งงานแล้ว ขอโทษด้วยที่รบกวนคุณ”

พูดจบเด็กหนุ่มรีบหันหลังและหนีไปอย่างรวดเร็ว

แคทเธอรีนจ้องชายนิสัยน่ารังเกียจที่จู่ ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้น “ใครคือภรรยาคุณคะ? คุณควรระวังปากของไว้คุณดีกว่า”

“ใช่ค่า ลุงคะ ป้าแคธี่กลายเป็นภรรยาของลุงตั้งแต่เมื่อไหร่” ซูซี่ถามอย่างสงสัยขณะกินสายไหม

“ฉันกลัวว่าเธอจะถูกพวกเหล่าเด็กชายตัวน้อยที่ไม่ประสีประสาหลอกเอาน่ะ” ฌอนพูดเยาะเย้ยเหยียดหยาม

“แคทเธอรีน โจนส์ คุณอายุเท่าไร? คุณไม่อายเหรอที่ยิ้มให้หนุ่มน้อยแบบนั้น? คุณรู้ความหมายของคําว่า

‘ยับยั้งชั่งใจ’ บ้างไหม? คุณกําลังทําร้ายบรรดาเยาวชนที่กำลังเติบโตเป็นกำลังของประเทศ”

“ฉันอายุแค่ 25 ปี หนุ่มนั่นตอนนี้ก็อายุเกือบ ๆ 20 ปีแล้ว ฉันทำร้ายเยาวชนยังไงมิทราบ?” แคทเธอรีนแว้ดใส่เขา “ตอนนี้มีบรรดาสาวที่อายุมากกว่าออกเดทกับบรรดาหนุ่มที่อายุน้อยกว่าอยู่ทุกหนทุกแห่งนะ ตาเฒ่า”

"คุณเรียกผมว่าตาเฒ่าเหรอ?" อากาศรอบฌอนเริ่มมาคุ

แคทเธอรีนกอดอกหัวเราะเยาะ “แล้วคุณไม่ใช่เหรอ? คุณแก่กว่าฉันหนึ่งรอบแน่ะ ตอนคุณไปโรงเรียนฉันยังไม่เกิดเลยด้วยซ้ำ? สเปิร์มของพ่อฉันเพิ่งจะว่ายน้ำไปพบกับไข่ของแม่ฉัน”

ฌอน “...”