บทที่ 792

“...”

ขมับของแคทเธอรีนสั่นตุบตุบ

ให้ตายสิ! ตั้งแต่ต้นจนจบฌอนปฏิบัติกับเธอเหมือนเป็นเชฟเท่านั้น แต่ก่อนเธอตกหลุมรักคนสารเลวอย่างเขาได้ยังไง?

ช่างเถอะลืมไปซะ เธอจะอดทนเพื่อประโยชน์ของแผนเธอ

เธอหลับตาลงและสวมผ้ากันเปื้อนก่อนเข้าครัวทําอาหาร

ฌอนนั่งดูทีวีในห้องนั่งเล่น เขาหันไปมองเป็นครั้งคราวและเห็นคนหัวหมุนอยู่ในครัว หัวใจของเขารู้สึกอบอุ่น

ก่อนหน้านี้เมื่อเขาอยู่ลำพังคนเดียวที่นี่ เขารู้สึกว่าสถานที่ช่างว่างเปล่าและมีบางอย่างหายไป ตอนนี้เขาตระหนักว่าเป็นเพราะเขาคิดถึงผู้หญิงคนหนึ่ง

เขาไม่เคยสัมผัสความรู้สึกแบบนี้มาก่อนแม้ขณะอาศัยอยู่ที่วิลล่าริมทะเล ถึงซาร่าและป้าซาราจะอยู่ที่นั่น แต่เขาไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน

แคทเธอรีนใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงครึ่งปรุงซี่โครงและเนื้อเสร็จเรียบร้อย เธอเหนื่อยมากจนมือชาและท้องของเธอร้องโครกคราก

ฌอนมองไปพบว่าเธอปรุงซี่โครงหมูเปรี้ยวหวานหนึ่งชาม หมูย่างหนึ่งจาน และสตูว์ซี่โครงหมูหนึ่งชาม ที่เหลือเป็นสันนอกพริกไทยดำ รวมทั้งหมูผัด

คิ้วหล่อของเขาย่นทันที “ผมไม่ได้บอกให้คุณทําแค่หมูเปรี้ยวหวานและหมูย่างเหรอ”

แคทเธอรีนกลอกตามาที่เขาและตะคอก “คุณต้องการเป็นโรคความดันโลหิตสูงหรือโรคเบาหวานโดยขอให้ฉันปรุงซี่โครงหมูเปรี้ยวหวานสี่ซี่งั้นเหรอ? คุณเพิ่งเป็นลมถูกส่งตัวไปโรงพยาบาลเมื่อวานนี้ ให้ความสําคัญกับตัวเองมากขึ้นหน่อยเถอะค่ะ”

ฌอนตะลึง

เมื่อมองที่ดวงตาสดใสและโกรธเกรี้ยวของเธอ ทันใดนั้นก็มีความรู้สึกดีผุดขึ้นในใจของเขา ริมฝีปากบางเซ็กซี่ของเขาโค้งขึ้นด้วยความยินดี "คุณเป็นห่วงผมเหรอ?”

"..."

เป็นห่วงบ้าบออะไรกัน!