บทที่ 796

“ขอบคุณนะคะแต่ฉันไม่อยากเป็นหนูลองยาของคุณ ฉันเกรงว่าคุณจะวางยาพิษฉัน” แคทเธอรีนเคยลองอาหารฝีมือเขาแล้วซึ่งไม่น่ากิน

“งั้นให้ผมพาคุณไปดูหนังเถอะ”

“ไม่”

แคทเธอรีนวางสายทันที แม้รู้ว่าเธอควรยึดตามแผนของเธอแทนที่มาทำแบบนี้ แต่เธอก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกขุ่นเคืองกับเหตุการณ์เมื่อคืนนี้

…

ขณะเดียวกัน ในห้องทํางานของท่านประธาน

เมื่อถูกตัดสาย ขมับของฌอนกระตุก

เขาเปิดแล็ปท็อปแต่อ่านไม่รู้เรื่อง ตามองไปก็ไม่สามารถเข้าใจคําใดบนจอได้ พอถึงเวลา 15.00 น. เขาก็ออกสตาร์ทรถบึ่งไปที่โรงเรียนอนุบาล

รปภ.ตรงประตูรู้จักเขา เขาจึงได้รับอนุญาตให้เข้าไปถึงประตูห้องเรียน

เด็ก ๆ เพิ่งตื่นจากการงีบนอนกลางวันและกําลังดื่มน้ำลูกแพร์เย็น ๆ ซูซี่นั่งข้างเด็กผู้ชายสวมเสื้อเชิ้ตสีขาว เขากําลังก้มหน้าอ่านหนังสือ เธอจึงแอบหยิบน้ำผลไม้ของเขาและจิบมัน

เด็กชายเงยหน้าขึ้น หลังจากนั้นเขาก็ขมวดคิ้วและจ้องไปที่ซูซี่เป็นการเตือน

ซูซี่แลบลิ้นออกมาอย่างทะเล้นซุกซนเหลือเกิน

เมื่อเธอเห็นฌอนผ่านบานกระจกประตูโค้ง เธอตกใจมากจนแทบจะกัดลิ้นตัวเอง

ลูคัสมองไปในทิศทางเดียวกันและนึกสั่นกลัวอยู่ข้างใน

ให้ตายสิ! ฌอนได้เห็นใบหน้าของเขาเข้าแล้ว เขาจําได้ว่าแม่ของเขาบอกว่าตัวเขามีความคล้ายคลึงกับเธอมาก

ทันใดนั้น ใบหน้าของลูคัสก็ซีดลงโดยไม่ตั้งใจ