บทที่ 810

“ฌอนนิค ฉันยังไม่หายดีค่ะ ไว้ค่อยคุยเรื่องนี้ทีหลังเถอะนะคะ” เมื่อซาร่าเห็นโฉนดในแฟ้ม เธอก็รู้สึกใจหาย เธอแสร้งทําเป็นรู้สึกไม่สบายและนอนลงไปอย่างไว

“ซาร่า หยุดหนีจากมันซะที” ฌอนรู้สึกว่าไม่อยากดึงเรื่องนี้ให้ยืดเยื้ออีกต่อไปแล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่ปรานี “นี่คือโฉนดของวิลล่าริมทะเล นอกจากนี้ผมจะชดเชยให้คุณด้วยอพาร์ตเมนต์ดูเพล็กซ์หนึ่งห้องและอสังหาเชิงพาณิชย์อีกสิบแห่ง และนี่ก็บัตรที่มีเงิน 100 พันล้านดอลลาร์อยู่ข้างใน ซึ่งเพียงพอให้คุณได้ใช้ชีวิตที่หรูหราได้”

“หยุดเถอะ ฉันจะไม่เลิกกับคุณหรอกค่ะ” ซาร่าป่ายปัดแก้วน้ำร้อนข้างตัวเธอด้วยความปั่นป่วนเพราะฉะนั้นมันจึงลวกมือเธอ

“คุณนีสัน...” ยาเอลตกใจมาก เธอกดกริ่งตามหมอทันที

“มือของฉันเจ็บ โอย มันเจ็บมาก ๆ เลย” ซาร่าเริ่มร้องไห้ด้วยความเจ็บปวด

ยาเอลแนะนําฌอนว่า “คุณชายใหญ่ฮิลล์คะ มิสนีสันยังไม่หายดีเลยนะคะ ทําไมคุณต้องยั่วยุเธอในเวลาเช่นนี้?”

หากสิ่งนี้เกิดขึ้นแต่ก่อนตอนนั้น ฌอนคงจะทนได้

อย่างไรก็ตาม ซาร่าปฏิเสธที่จะยอมรับความจริงและยังคงเอะอะโวยวายส่งเสียงดังตั้งแต่เมื่อคืน ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อวานนี้ฌอนยังใช้เวลาทั้งคืนอยู่เป็นเพื่อนเธอเพื่อไม่ให้เธอโดดเดี่ยวและยังไม่ได้นอนเลย ด้วยอารมณ์

ทุกอย่างที่ท่วมท้นเขา เขาแทบไม่มีความอดทนเหลืออีกแล้ว

“ซาร่าอย่าตีโพยตีพายเกินเหตุไปเลย เราไม่สามารถกลับมาอยู่ด้วยกันได้แล้ว”

ฌอนวางเอกสารลงก่อนที่เขาจะหันหลังกลับออกไป

เมื่อใดก็ตามที่เขาเห็นซาร่าทำตัวดราม่าขึ้นมาคราใด ราวกับเขาถูกปลุกเร้าให้วิ่งหนีไปให้พ้นทันที อีกทั้งมันเป็นการยืนยันความตั้งใจของเขาที่จะยุติความสัมพันธ์ของเขากับซาร่าอีกด้วย

ในขณะที่กำลังสะอื้นไห้ ซาร่าก็ขว้างปาทุบทำลายข้าวของหลายสิ่งหลายอย่างจนแตกละเอียดไปด้วย

เมื่อร็อดนีย์มาถึง เขาก็ใจสลายเมื่อเห็นมือที่บวมของเธอ

“ร็อดนีย์คะ ฌอนนิคตัดสินใจทิ้งฉันค่ะ เขาให้สิ่งเหล่านี้แก่ฉันเพื่อกําจัดฉันไป” ซาร่าล้มลงในอ้อมแขนของเขาและร้องไห้โฮทันใด “ฉันเป็นอะไรสำหรับเขาคะ? ฉันเป็นคนที่ห่วงใยเขามากที่สุด ฉันไม่สนใจแม้แต่สถานะหรือความมั่งคั่งของเขาด้วยซ้ำไป”

"เขาทำเกินไปแล้ว"