บทที่ 817

แม้นายท่านยูลไม่ได้มีส่วนร่วมในการบริหารกิจการของบริษัทมาหลายปีแล้ว แต่ก็ยังถูกเมลานีลากเข้ามาในการประชุมวันนี้โดยบังเอิญ อย่างไรก็ตามคําพูดของชาร์ลีทําให้เขาประทับใจ

เขารับไม่ได้กับความจริงที่ว่ายูล คอร์ปอเรชั่นจะไม่เป็นหนึ่งในบรรดาสามตระกูลที่มั่งคั่งที่สุดในออสเตรเลีย

“นายท่านยูลกล่าวอะไรหน่อยสิครับ เราเชื่อมั่นในความคิดเห็นของท่าน” ประธานปาร์คเกอร์ประจบเขา “ตอนนี้ผู้อํานวยการยูลถูกวางยาพิษและไม่แข็งแรงเช่นแต่ก่อน ยูล คอร์ปอเรชั่น จึงพึ่งพาได้แต่ท่านเท่านั้นครับ”

“ถูกต้อง นายท่านยูลกลับมาที่บริษัทเถอะครับ” ผู้ถือหุ้นสองสามรายแนะนําเขา “แคมโปส คอร์ปอเรชั่น เติบโตอย่างรวดเร็วในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ยิ่งกว่านั้นพวกเขาก้าวสู่บริษัทที่ใหญ่เป็นอันดับสองในออสเตรเลีย ผมคิดว่าเราไม่ควรพลาดโอกาสนี้”

"ใช่ครับ หากไม่คำนึงถึงความแค้นส่วนตัว ถ้าไม่ใช่เพราะการพาณิชย์อิเล็คทรอนิคส์ที่เราร่วมกันก่อตั้งขึ้นมากับแคมโปส คอร์ปอเรชั่น ยูล คอร์ปอเรชั่นเองก็คงไม่ได้มีการเติบโตอย่างรวดเร็วมากภายในไม่กี่ปีที่ผ่านมา”

“นายท่านยูล ท่านควรนํายูล คอร์ปอเรชั่นสู่ความรุ่งโรจน์อีกครั้ง”

นายท่านยูลฮึกเหิมทันทีจากบรรดาความคิดเห็นข้อเสนอแนะต่าง ๆ แม้ว่าเขาเกษียณมาหลายปีแล้ว แต่เขายังคงทะเยอทะยานเหมือนเมื่อก่อน เหตุผลที่เขาเกษียณก็เพราะปัญหาสุขภาพของเขา อย่างไรก็ตาม สุขภาพของเขาดีขึ้นแล้วจากการพักฟื้นตลอดหลายปีที่ผ่านมาดังนั้นเขาจึงเริ่มมีความทะเยอทะยานอีกครั้ง

“นายท่านยูล ผมจะบอกความจริงให้ท่านทราบ” ประธานปาร์คเกอร์ไปที่ข้าง ๆ นายท่านยูลและกระซิบว่า

“แม้ว่าผู้อำนวยการยูลจะแต่งตั้งแคทเธอรีนเป็นผู้สืบทอดของเขาแต่นามสกุลของเธอยังคงเป็นโจนส์ ถึงยังไงต่อไปในอนาคตยูล คอร์ปอเรชั่น คงไม่สามารถเปลี่ยนชื่อเป็นโจนส์ คอร์ปอเรชั่น ใช่ไหมครับ?”

นายท่านยูลมีท่าทีเปลี่ยนไป ถ้าไม่มีใครพูดถึงเรื่องนั้นขึ้นมาเขาก็คงไม่ได้ตระหนักถึงมัน

เมลานียิ้มเยาะ เธอหันหน้าไปและพูดว่า “คุณปู่ ฉันเคยได้ยินชาร์ลีพูดถึงการเริ่มต้นร่วมทุนทำกิจการร่วมค้าหลายครั้งแล้วและมันก็ทำได้จริง ปัจจุบันมีคนจํานวนมากที่ต้องการเป็นผู้ถือหุ้น ถ้าไม่ใช่เพราะการแต่งงานระหว่างเราสองตระกูล ชาร์ลีก็คงไม่จัดลําดับความสําคัญให้ยูล คอร์ปอเรชั่น สำหรับโครงการที่ดีเช่นนี้หรอกค่ะ แต่เพื่อจะลงทุนหลายหมื่นล้านดอลลาร์ในโครงการนี้ เราต้องการใครสักคนที่กล้าหาญเช่นท่านเพื่อทำการตัดสินใจ”

นายท่านยูลหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนที่เขาจะทุบลงบนโต๊ะ “โอเค งั้นตัดสินใจได้แล้ว”

"คุณปู่ตัดสินใจว่ายังไงคะ?"