บทที่ 825

“ถ้าคุณไม่มีประโยชน์กับผม ผมคงจะเลิกกับผู้หญิงที่เสแสร้งอย่างคุณไปตั้งนานแล้ว” เชสเตอร์เตือนเธออย่างเอาจริงว่า “ต่อจากนี้ไปคุณควรหุบปากซะดีกว่า ถ้าไม่ทำอย่าหวังว่าจะได้หวนคืนกลับมาเฉิดฉายในวงการหนังอีก”

ซินดี้พยักหน้าอย่างเชื่อฟังด้วยใบหน้าซีดเซียว

ครั้งก่อนแคทเธอรีนทําลายชื่อเสียงของเธอไปหมดสิ้นราบคาบ นอกจากการปรากฏตัวในรายการวาไรตี้บางรายการในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา เธอยังไม่ได้รับข้อเสนอเข้าทดสอบบทคัดเลือกนักแสดงสําหรับภาพยนตร์เรื่องใหม่อีกเลย เธอจึงฝากความหวังไว้ที่เชสเตอร์อย่างมาก

“เชสเตอร์ ฉันมีเรื่องจะบอก... แต่ฉันไม่รู้ว่าควรพูดหรือเปล่า...” เธอพูดตะกุกตะกัก

“ถ้าคุณคิดว่าไม่ควรพูดก็หุบปากซะ” เชสเตอร์ดุ

“ไม่ ฉันแค่พบว่ามันน่าสงสัย” ซินดี้กัดฟัน เธอต้องพูดออกไปให้ได้ “คุณชายฮิลล์เคยทําร้ายแคทเธอรีนอย่างโหดร้ายมากเหลือเกินในอดีต เขาจับเธอกักบริเวณในบ้านและทําให้เธอแท้ง เขายังส่งเธอไปโรงพยาบาลจิตเวชอัก ถ้าฉันเป็นผู้หญิงฉันจะไม่ให้อภัยเขาเลย แต่ทําไมจู่ ๆ เธอถึง... กลับมาคบกับเขาอีกครั้ง? เธอไม่

รู้สึกอึดอัดเหรอ?”

"คุณพยายามจะบอกอะไรเหรอ?" ดวงตาของเชสเตอร์หรี่ลง

ซินดี้สะดุ้ง “ฉันเกรงว่าตอนนี้แคทเธอรีนกําลังพยายามแก้แค้นคุณชายฮิลล์ นี่เป็นเพียงสัญชาตญาณของฉันในฐานะผู้หญิง ฉันไม่ได้มีเจตนาใส่ร้ายเธอ ฉันแค่กลัวว่าคุณชายฮิลล์จะเจ็บหากเขาทุ่มเทในความสัมพันธ์มากเกินไป”

"ไปสั่งอาหารกันเถอะ" เชสเตอร์ชําเลืองเธออย่างเฉยชา

"โอเค" ซินดี้พยักหน้าและรีบวิ่งออกไปโทรหาบริกร

เชสเตอร์ พ่นควันบุหรี่ออกทางจมูก เขาก็ว่ามันค่อนข้างแปลกอยู่เหมือนกันหลังจากที่ฟังซินดี้พูด

…

21:00 น.

รถสปอร์ตคันหนึ่งเข้าจอดที่ลานจอดสถาบันเฮกเกตต์

แคทเธอรีนปลดเข็มขัดนิรภัย ขณะที่เธอกําลังจะลงจากรถ จู่ ๆ ฌอนก็คว้าตัวเธอ เขากลืนน้ำลายแต่เขาไม่รู้จะพูดอะไร