บทที่ 84

“เข้าใจแล้วค่ะ หนูจะไป”

แคทเธอรีนเข็นคุณย่าโจนส์ที่นั่งอยู่บนวีลแชร์และตรงไปที่ห้องจัดงานเลี้ยงอย่างเงียบ ๆ พวกเขาได้นั่งโต๊ะเดียวกับตระกูลโจนส์และอีธาน

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่เธอนั่งลงแล้ว เธอสังเกตเห็นเวสลีย์นั่งอยู่ที่โต๊ะหลักอีกโต๊ะที่สำรองเอาไว้ให้ญาติสนิทเท่านั้น

ความสับสนปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ เขาอ้างว่าเขาเป็นญาติห่าง ๆ กับสองตระกูลนี้ ทว่าทำไมเขาถึงมานั่งรวมอยู่กับคุณปู่โลว์ยอนส์และคุณย่าโลว์ยอนส์ได้?

ไม่ต้องพูดถึงฌอน เขาไม่แม้แต่จะมาเข้าร่วมพิธีฉลองหมั้น แม้ว่าเขาจะเป็นน้าของอีธานก็ตาม

ตรงกันข้าม เจเน็ตและซินดี้ที่ไม่สนิทกับรีเบคก้าเลยแม้แต่น้อยก็มาร่วมงานด้วย

แคทเธอรีนหัวเราะอยู่ในใจ รีเบคก้าต้องใช้ความพยายามเป็นอย่างมากแน่นอนในการสร้างความสนิทสนมกับคนที่เธอไม่ชอบ

พิธีฉลองหมั้นเริ่มขึ้นในเวลา 12:12 น.

พิธีกรขึ้นไปบนเวทีเพื่อกล่าวขอบคุณแขกผู้มีเกียรติที่มาร่วมงาน ในที่สุด ทั้งอีธานและรีเบคก้าก็ถูกเชิญให้ขึ้นไปบนเวที

รีเบคก้าที่สวมชุดราตรีสีแดง เธอยืนอยู่ข้าง ๆ อีธานที่สวมสูทสีดำ พวกเขาทั้งคู่ดูเหมาะสมกันราวกับกิ่งทองใบหยก

แขกเรื่อเริ่มพูดคุยถึงคนทั้งคู่

“ฉันได้ยินมาว่าคุณหนูคนโตเติบโตขึ้นมาในฟาร์ม แต่เธอก็สง่างามและสุภาพ ไม่สงสัยเลยว่าทำไมอีธานถึงหลงรักเธอ”

“ปีที่แล้วมีข่าวลือว่าอีธานจะหมั้นกับแคทเธอรีน ถ้าฉันเป็นเขา ฉันก็คงจะเลือกรีเบคก้าเหมือนกัน การเป็นคนดีถือว่ามีชัยไปกว่าครึ่ง”

“ถูกของคุณ”

“...”

เสียงเหล่านั้นเฉียดผ่านหูของแคทเธอรีนราวกับลมกรรโชกแรง แต่เธอก็เลือกที่จะไม่สนใจพวกเขา และให้ความสนใจกับการป้อนอาหารให้กับคุณย่าแทน

ถึงอย่างนั้น สิ่งที่ทำให้เธอพูดไม่ออกก็คือ สุดท้ายแล้วซินดี้เป็นคนขึ้นไปส่งแหวนหมั้นบนเวที