บทที่ 855

ฌอนอารมณ์เสียอย่างชัดเจน แต่ทําไมแคทเธอรีนไม่ปลอบโยนเขาอย่างนุ่มนวลหรืออธิบายตัวเองล่ะ?

ตราบที่เธอขอร้องเขาและสัญญาว่าจะไม่ออกไปกับเพศตรงข้ามอีกต่อไป เขาจะได้บังคับตัวเองให้ยกโทษให้เธอ

แต่ท่าทีของผู้หญิงคนนี้ช่างเย็นชามากจริง ๆ

“แคทเธอรีน โจนส์ ผมไม่คิดว่าคุณจะสำนึก แต่เนื่องจากคุณเป็นผู้หญิงของผม การเลิกใช่ว่าจะทำได้ง่าย ๆ ผมจะทิ้งคุณเองถ้าผมไม่ต้องการคุณ แต่มันเป็นไปไม่ได้ที่คุณจะเป็นฝ่ายขอเลิก”

จากนั้นเขาก็ปิดประตูดังโครมและจากไป

ในห้องแคทเธอรีนโทรหาโลแกนอย่างช่วยไม่ได้ “คุณถูกนักข่าวถ่ายรูป ตอนนี้ซ่อนตัวห้ามใครเห็นหน้าคุณ ฉันจะติดต่อคุณเองหากมีอะไรเกิดขึ้น”

วันรุ่งขึ้นฌอนไม่ได้ติดต่อเธอ

เธอไปที่วิลล่าของตระกูลยูลเพื่ออยู่เป็นเพื่อนลูคัส เมื่อเธอมาถึงลูคัสก็เล่นกับชุดเลโก้สตาร์วอร์สจับของเล่นขึ้นบินส่ายไปมา

"คุณปู่ซื้อให้เหรอครับลูก?" แคทเธอรีนมองไปที่กล่อง มันเป็นรุ่นลิมิเต็ดอิดิชั่น ดังนั้นมันคงจะแพงทีเดียว

“ลุงเวสลีย์ให้ผม เขามาหาผมที่โรงเรียนอนุบาลเมื่อวานนี้ครับ” ลูคัสเงยหน้าขึ้นยิ้ม เผยให้เห็นแนวฟันสีขาวมุก

แคทเธอรีนรู้สึกประหลาดใจ เธอรู้ว่าลูคัสไม่ค่อยยิ้ม แต่ตอนนี้เขาหัวเราะถูกใจของขวัญจากเวสลีย์ แสดงว่าเขาชอบของขวัญชิ้นนี้มาก

เวสลีย์เป็นแบบนั้นเสมอ เขาจําได้ว่าเด็กทั้งสองชอบอะไร เป็นคนอ่อนโยนและเอาใจใส่

ทันใดนั้นหัวใจของเธอก็หนักอึ้ง

เธอรู้ว่าเวสลีย์เฝ้าดูเธออย่างเงียบ ๆ อยู่ข้างหลังมาตลอด เขาเกรงว่าจะรบกวนแผนของเธอจึงไม่ค่อยมาหา

“ลูคัส ลูกชอบลุงเวสลีย์มากไหมครับ?” แคทเธอรีนถามเบา ๆ