บทที่ 865

แชนซ์ขอให้เซียนคอมพิวเตอร์เล่นฟุตเทจที่บันทึกไว้ “รถที่เคยลักพาตัวคุณนีสันออกจากที่จอดรถและมุ่งหน้าไปยังบริเวณที่จอดรถของสนามเด็กเล่นใกล้เคียงในย่านชานเมือง เนื่องจากสนามเด็กเล่นเพิ่งเปิดให้บริการประชาชนทั่วไป ในบริเวณที่จอดรถยังไม่มีกล้องวงจรปิด จึงติดปัญหาเล็กน้อย

“เมื่อเราไปถึงที่นั่นก็ไม่มีใครอยู่ในรถแล้ว เราสงสัยว่าผู้ลักพาตัวออกไปด้วยรถคันอื่น จากการตรวจสอบรถทุกคันเมื่อคืนนี้เรายืนยันได้ว่าเป็นรถซานตาน่าสีดํา”

เชสเตอร์กล่าวว่า “จากที่ฉันได้ยินมา ซานตาน่าแล่นเข้าไปยังป่าในเชนีย์ฮิลล์ก่อนที่จะหายไป”

“หยุดพล่ามแล้วไปที่นั่นกันก่อนเถอะ” ร็อดนีย์พูดอย่างใจร้อน “ผ่านไปคืนหนึ่งแล้ว อาจเกิดเหตุอะไรต่าง ๆมากมายได้ทั้งนั้น”

คําพูดเหล่านั้นทําให้ใบหน้าของทุกคนอึมครึม

ฌอนขึ้นรถ เขาเร่งความเร็วฝ่ายวดยานบนท้องถนนมุ่งหน้าไปยังชานเมือง ระหว่างทางไปที่นั่น เขาถามขึ้นว่า "นายรู้หรือยังว่าใครทํา?"

“เรายังไม่เห็นใบหน้าของผู้ลักพาตัวจึงไม่แน่ใจ อาจจะคู่แข่งทางธุรกิจของนายก็เป็นได้” เชสเตอร์กล่าวเพิ่มเติมอย่างลังเลว่า “ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา หลายคนเริ่มไม่ชอบหน้านายขึ้นเรื่อย ๆ พอเห็นนายมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับซาร่า หลายคนอาจวางแผนที่จะคุกคามนายโดยใช้เธอ เจ้าของโกลเวย์ก็เคยทำในลักษณะนี้กับนายมาก่อนใช่ไหมล่ะ?”

ฌอนขมวดคิ้วย่น

ร็อดนีย์จ้องฌอนอย่างคลั่งแค้น “ผู้ลักพาตัวเหล่านั้นคงตาบอด! พวกเขาน่าจะลักพาตัวแคทเธอรีนแทน ไม่เห็นจะต้องทำอะไรกับซาร่า? นายทําร้ายเธอมากพอแล้ว เธอโชคร้ายแค่ไหนที่ตกหลุมรักนาย”

ฌอนยังคงนิ่งเงียบงับริมฝีปากบางของเขาอย่างเคร่งขรึม

“นายควรภาวนาให้ซาร่าไม่เป็นไร” ร็อดนีย์กังวลมากจนเส้นเลือดของเขาปูดโปนออกมา

…

หลังจากนั้นไม่นาน ฝูงชนจำนวนมากมาออกันเต็มอาณาบริเวณโดยรอบของเชนีย์ฮิลล์

ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงต่อมา มีคนโทรมาอ้างว่าพบซานตาน่าสีดําทางทิศตะวันตก

ฌอนและคนอื่น ๆ รีบรุดไปที่นั่นทันที แชนซ์เอ่ยขึ้น “เราได้ค้นหาโดยรอบแล้ว ผมคิดว่าคนที่ลักพาตัวได้พาเหยื่อออกไปโดยใช้เส้นทางนี้”

"คนที่ลักพาตัว?" ฌอนเลิกคิ้วอย่างเคร่งขรึม “คุณสงสัยว่ามีผู้เกี่ยวข้องเพียงคนเดียวเองเหรอ?”