บทที่ 869

“ยอมรับเถอะ” ร็อดนีย์เย้ยหยัน “แคทเธอรีน โจนส์ ตอนนี้ฉันให้สองทางเลือกแก่เธอ จะเข้าคุกหรือปล่อยให้ลูกน้องของฉันสนุกกับเธอ จากนั้นฉันถึงจะยกโทษให้”

แคทเธอรีนหัวเราะหึหึ “คนอย่างแกน่ะ พอถูกตัดสิทธิ์ออกจากกองมรดกตระกูลสโนว์ไปแล้ว แกก็ไร้ความหมาย ฉันแน่ใจว่าคนกลุ่มนี้ไม่ใช่มืออาชีพจากสโนว์ คอร์ปอเรชั่น ถ้าพวกแกกล้ารวมตัวกันเป็นหมาหมู่รุมเล่นงานฉันก็เอาเลย ฉันจะคอยดูว่าพวกแกจะเก่งสักแค่ไหนเชียว”

ร็อดนีย์โกรธแทบบ้า สีหน้าท่าทางของเขาเปลี่ยนไปมาก ขณะนั้นเองฌอนก็พุ่งมา

เขาเหยียบเบรกเสียงดังหยุดอยู่หน้ารถคนพวกนั้นแล้วออกจากรถทันที

เขายังคงสวมเสื้อตัวเดียวกับตอนที่เขาเร่งรีบจากไปตั้งแต่ไก่โห่ในตอนเช้า อย่างไรก็ตามใบหน้าหล่อเหลาสุดสำอางของเขาเหี้ยมโหดดุดัน แตกต่างจากท่าทางผู้ชายดีแสนอ่อนโยนเมื่อวานนี้อย่างสิ้นเชิง

เมื่อเห็นฌอน ร็อดนีย์ก็ตะคอก “ฌอน นายมาได้เวลาพอดี เธอยอมรับแล้วว่าเธอทำ ตอนนี้นายว่ามาเลยผู้หญิงโหดร้ายคนนี้ต้องถูกลงโทษตามนั้น”

แคทเธอรีนอึ้งจนไม่รู้จะพูดยังไง “ฉันไปยอมรับว่าลักพาตัวซาร่าตอนไหนเรอะ?”

“เธอยอมรับว่าผู้ลักพาตัวทำงานให้เธอ ถ้าเธอไม่ได้ออกคำสั่ง เขาจะลักพาตัวซาร่าไปทำไมกัน?” ร็อดนีย์กล่าวให้ร้ายเธอ

แคทเธอรีนขมวดคิ้วย่น ถึงแม้โลแกนทํางานให้เธอแต่เขาคงไม่สุ่มสี่สุ่มห้าลักพาตัวใครโดยที่เธอไม่ได้สั่ง ยกเว้นมีใครบางคนจัดฉากเขา

เธอเก็บโลแกนไว้เป็นความลับเสมอ ไม่มีใครรู้เรื่องเขานอกจากเพื่อนสนิทของเธอสองสามคน เป็นไปได้ไหมว่ามีคนรู้เรื่องนี้หลังจากที่นักข่าวจับภาพเธอไปพบโลแกนในผับเมื่อไม่กี่วันก่อน?

ต้องหาให้ได้ว่าคนนั้นเป็นใคร?

อาจเป็นชายหนุ่มที่มุ่งหน้าไปยังอ่าวนีอาห์เบย์ เป็นคนเดียวกันที่ช่วยซาร่าด้วยใช่ไหม?

บางที... มันเป็นแผนใหม่ของซาร่า จุดประสงค์ของซาร่าเพื่อสร้างความขัดแย้งระหว่างฌอนกับเธอ จากนั้นเธอจะทําลายโลแกนมือขวาของเธอ

ผู้บงการของเหตุการณ์นี้โหดเหี้ยมจริง