บทที่ 877

ไทเลอร์ก้าวไปข้างหน้า เขากล่าวอย่างนอบน้อมว่า “คุณชายฮิลล์และท่านซิกเลอร์ครับ สโนว์เดนและ

ไลโอน่าต่างก็ใส่ใจทำตามภารกิจหน้าที่ของเรา ผมแนะนําคุณว่าอย่าเข้ามายุ่งเกี่ยวกับกิจธุระภายในของ

ตระกูลสโนว์เลยครับ”

“คนของตระกูลสโนว์อนุญาตให้สมาชิกของสโนว์เดนทุบตีหลานของพวกเขาเหรอ?” ฌอนพบว่ามันไม่น่าเชื่อเลย

ร็อดนีย์ซึ่งถูกทุบตีจนซี่โครงของเขาแทบหักพูดอย่างโกรธเคืองว่า “แคทเธอรีนเป็นคนไปฟ้องคุณปู่ของฉัน เธอกําลังสร้างความขัดแย้งระหว่างเรา”

ร่องรอยของความโกรธฉายไปทั่วดวงตาของฌอน ผู้หญิงคนนั้นเจ้าเล่ห์และน่ารังเกียจมาก

ไทเลอร์พูดอย่างเฉยเมยว่า “นายท่านสโนว์ได้ออกคําสั่งไว้แล้วว่าถ้าคุณชายสโนว์ต่อต้านขัดขืน เราสามารถทุบตีเขาได้ตามที่เราต้องการ เพื่อป้องกันไม่ให้เขาสร้างปัญหาไปทั่วและทําให้ตระกูลสโนว์อับอาย”

“คุณปู่ของฉันคงบ้าไปแล้ว...” ทันทีที่ร็อดนีย์กล่าวตำหนิปู่ของเขาจบ ก็มีคนต่อยเขาที่ท้องน้อยจากทางด้านหลัง

“คนที่บ้าคือคุณ” ไทเลอร์เตือนอย่างเย็นชา “การเลือกตั้งของนายท่านรองสโนว์ใกล้เข้ามาแล้ว ขณะนี้

ทุกคนในตระกูลสโนว์ล้วนระวังตัวกันและวางแผนเพื่อประโยชน์ในการหาเสียงของนายท่านรองสโนว์ คุณเป็นเพียงคนเดียวที่มักจะเสียเวลาไปวัน ๆ หมกมุ่นอยู่กับผู้หญิงคนหนึ่ง นายท่านสโนว์ขอให้คุณกลับไปเพื่อเรียกสติสัมปชัญญะกลับคืนมา”

หลังจากไทเลอร์พูดจบเขาก็โบกมือ เหล่าสมาชิกของสโนว์เดนก็โยนร็อดนีย์เข้าไปในรถทันที

“คุณชายฮิลล์ ตอนนี้ผมต้องไปแล้วครับ” ไทเลอร์หันหลังและจากไป

แชนซ์มองไปที่สีหน้าดูไม่จืดของฌอน "คุณชายฮิลล์..."

“ไม่จําเป็นต้องไล่ตามพวกเขาไป นี่เป็นเรื่องของตระกูลสโนว์จริง ๆ น่ะแหละ ถ้าฉันใช้กำลังเข้าไปแทรกแซง ไลโอน่ากับสโนว์เด้นอาจจะต้องสู้รบกันในวันนี้” ฌอนส่ายหัว

ตระกูลสโนว์ไม่ใช่หนึ่งในสามตระกูลอันดับต้นของออสเตรเลีย

อย่างไรก็ตามมีเพียงฌอนเท่านั้นที่รู้ถึงพลังของตระกูลสโนว์ที่อยู่เบื้องหลัง ตระกูลสโนว์อดกลั้นเพื่อ

สนับสนุนนาธานให้ได้เก้าอี้นายกรัฐมนตรีมา ดังนั้นพวกเขาจึงมักไม่ทำตัวเด่นในโลกธุรกิจมาโดยตลอด

อย่างไรก็ตามหากพวกเขาเผชิญหน้ากัน ไลโอน่าอาจจะไม่ชนะสโนว์เดนก็ได้