บทที่ 884

“ทั้งหมดนี้...ต้องเกี่ยวข้องกับซาร่า แต่... ที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือคนที่ซ่อนตัวอยู่เบื้องหลังซาร่า”

โลแกนทุรนทุรายและพูดขึ้นว่า "เขาได้จ้อง... เล่นงานเราเอาไว้แล้ว"

แคทเธอรีนตัวสั่นเทา “คุณได้บอกฌอนเกี่ยวกับเรื่องนี้หรือเปล่า?”

“ผมบอก แต่... พวกเขาคิดว่าผมโกหก” โลแกนหัวเราะอย่างขมขื่น “เจ้านาย คุณ... คุณมีสายตาไม่ดี ผม... แข็งแกร่งกว่าเขาอีก”

“ฉันขอโทษ คุณทนไหวไหม?” แคทเธอรีนมองเขาอย่างเป็นห่วง

“สิ่งที่เจ็บปวดมากที่สุด...คืออาการถอนยา” โลแกนอ้าปากหอบหายใจ “แต่... ความเจ็บปวดในร่างกายผมช่วยให้ผมตื่นตัวและควบคุม... ตัวได้ ความตาย… ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ ยังไงชีวิตของผมเป็นหนี้บุญคุณของคุณ”

“อย่าพูดอะไรอีกเลย ฉันจะพาคุณออกไปจากที่นี่”

แคทเธอรีนจับมือเขาไว้และสัญญาด้วยดวงตาแดงก่ำ

ประตูโลหะเปิดออกฉับพลัน ฌอนยืนอยู่ที่ประตู เมื่อเขาเห็นมือของพวกเขาทั้งคู่สอดประสานกันแน่น แววตาของความเกลียดชังก็ส่องประกายไปทั่วดวงตาของเขา

“ดูเหมือนว่าไม่เพียงแค่ไม่ต้องการนิ้วของแกเท่านั้น แต่แกยังไม่ต้องการมืออีกต่อไปด้วย”

ฌอนเดินก้าวยาว ๆ เข้ามา เขากระชากแคทเธอรีนออกไปและกระทืบหลังมือของโลแกนอย่างแรง

"หยุดนะ!" แคทเธอรีนไม่อาจทนได้อีกต่อไปและต่อยฌอน

ฌอนแปลกใจไม่ทันตั้งตัวและก้าวโซเซถอยไปหลังถูกโจมตี เขารู้สึกว่าเลือดในอกของเขากำลังเดือดปุดปุด อย่างไรก็ตามความเจ็บปวดที่เขารู้สึกนั้นเทียบไม่ได้กับความเจ็บปวดที่หัวใจของเขา

“คุณตีผมเพื่อผู้ชายอีกคนจริง ๆ!” ฌอนจ้องที่แคทเธอรีนด้วยความโกรธราวกับสิงโตที่กําลังจะอาละวาด “เมื่อคุณห่วงใยเขามากขนาดนั้น ผมก็จะฆ่าเขา”