บทที่ 887

เมื่อโลแกนถูกส่งตัวไปสถานีตํารวจแล้ว เขาจะได้รับการรักษาที่โรงพยาบาลและสอบปากคําตามขั้นตอนมาตรฐาน ไม่เพียงเท่านั้นเขาจะอยู่ในมือของตํารวจ ฌอนจึงหมดโอกาสสั่งสอนบทเรียนให้โลแกน

"ผมก็จะแจ้งความกับตํารวจด้วยครับ" เขาเดินลงบันไดชี้ไปที่แคทเธอรีน “ผู้หญิงคนนี้ลักพาตัวหลานสาวของผมและตั้งใจจะทําร้ายเธอ โปรดสอบสวนเรื่องนี้ด้วยทันทีนะครับ”

“เอาล่ะหญิงสาวท่านนี้และคุณฮิลล์ โปรดตามเราไปยังสถานีตํารวจ” ตํารวจกล่าว

จากนั้นโลแกนถูกส่งตัวไปโรงพยาบาลด้วยรถส่งตัวผู้ป่วย แคทเธอรีนนั่งไปในรถตํารวจ ขณะที่ฌอนตามหลังไปด้วยรถยนต์ที่ไลโอน่าจัดให้

มาถึงสถานีตํารวจได้ชั่วครู่ เลียมก็พาซูซี่มา

“สวัสดีค่ะ คุณตํารวจ” ซูซี่ทักทายตํารวจอย่างอ่อนหวานเมื่อเธอเข้าไป

"สวัสดี หนูน้อยที่รัก" หลังจากบีบแก้มยุ้ย ๆ ของซูซี่แล้ว ตํารวจก็มองที่ฌอนอย่างงงงวย “คุณชายฮิลล์ ไหนคุณบอกว่าหลานสาวของคุณถูกลักพาตัวไม่ใช่เหรอ?”

“...”

ฌอนจ้องไปที่เลียมอย่างเย็นเยือก “เกิดอะไรขึ้น? ทําไมซูซี่ถึงอยู่กับคุณ? ผู้ชายคนที่สวมหน้ากากอยู่ไหนแล้ว?”

“คุณหมายถึงออสตินเหรอ? เมื่อกี้เขาเล่นกับซูซี่” เลียมทําเหมือนว่าเขาสับสนและพูดว่า “พี่ชายทําไมคุณถึงบอกว่าซูซี่ถูกลักพาตัวไปล่ะ?”

“เลียม แกสมคบคิดกับแคทเธอรีนเพื่อหลอกฉันเหรอ!” ฌอนโกรธมาก เขาคว้าคอเสื้อของเลียม “คนอย่างแกยังสมควรที่จะเป็นพ่อของซูซี่อีกเหรอ?”

“ป้าแคธี่คะ เกิดอะไรขึ้นกับหน้าผากป้าตะ?” เสียงของซูซี่ดังขึ้น เธอวิ่งไปหาแคทเธอรีนและถึงกับน้ำตาซึมเมื่อเห็นหน้าผากของเธอ

“ฉันได้รับบาดเจ็บ พอดีเกิดอุบัติเหตุล้มลงไปแต่ไม่เป็นไรจ้ะ”

แคทเธอรีนยื่นมือออกไป อยากจะอุ้มซูซี่ แต่ฌอนมาไวกว่าชิงอุ้มได้ก่อน “คุณไม่มีสิทธิ์อุ้มเธอ ไปให้พ้น!”