บทที่ 891

“แน่นอน หนูทําได้ค่ะ” ซูซี่เท้ามือบนเอวเล็ก ๆ ของเธอ “ในคฤหาสน์ใหญ่หลังนี้ ลุง ย่าทวด ปู่ทวด คุณยาย และคุณปู่ ทุกคนล้วนก็ชอบหนูอย่างแท้จริง แต่ว่าคุณปู่ คุณย่า และย่าทวด ปู่ทวด และบรรดาลุง ๆ ป้า ๆจากฝั่งพ่อของหนูไม่ชอบหนูค่ะ”

ฌอนสะดุ้งและนิ่งไปพักใหญ่กว่าจะพูดว่า “หนูหมายถึงคุณปู่และบรรดาปู่ย่าตายาย ป้า ๆ และลุง ๆ จากครอบครัวแคมโปสไม่ชอบหนูเหรอ?”

“ใช่ค่ะ ตอนที่พ่อพาหนูไปหาครอบครัวแคมโปส พวกเขาทั้งหมดไม่สนใจหนู มีพี่ใหญ่คนถึงกับรังแกหนูด้วยล่ะค่ะทั้งที่เห็นได้ชัดว่าเขาทําผิดแต่คุณปู่ก็ยังบอกให้หนูขอโทษเขา” ซูซี่ก้มหน้าลงและกําหมัดเล็ก ๆ ของเธอแน่น

“หนูโตมากับแม่ตั้งแต่หนูยังตัวเล็ก ๆ ดังนั้นหนูจึงอ่านสีหน้าท่าทางของผู้คนได้ดีมากค่ะ”

หัวใจของฌอนบีบรัดด้วยความเจ็บปวดแต่เขาไม่สามารถบอกได้ว่าทําไม “อย่าไปครอบครัวแคมโปสอีกนะ ถ้าหนูเบื่อ ๆ ก็มาหาลุง”

“ไม่ต้องหรอกค่ะ หนูไม่ชอบป้าซาร่าและหนูรู้ว่าเธอก็ไม่ชอบหนูเหมือนกัน” ซูซี่ส่ายหัวอย่างเด็ดขาดและโบกมือ "บ๊ายบายค่ะลุง"

จากนั้นเธอก็วิ่งกลับเข้าไปในบ้าน

ฌอนมองตามหลังเธออยู่นาน แล้วหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรหาแผนกบุคลากร “ให้เลียมดํารงตําแหน่งผู้จัดการทั่วไปของบริษัทต่อไป”

ผู้จัดการแผนกบุคคลอึ้งไปเลย “แล้วเขายังต้องไปที่เขตประเทศ Y เพื่อสร้างโรงงานหรือไม่ครับ?”

“ไม่ต้อง ฉันจะจัดให้คนอื่นไป”

ฌอนถอนหายใจ ทําไมเลียมถึงมีลูกสาวที่สามารถบังคับฌอนให้ต้องลำบากใจได้นะ? ถ้าเลียมถูกบังคับให้อยู่ในอันดับล่าง ๆ ในบริษัท ซูซี่จะถูกดูถูกในฐานะที่เป็นลูกสาวของเขา ซึ่งฌอนไม่ยอมให้ใครมารังแกซูซี่ได้

อย่างไรก็ตาม... เขาไม่คาดคิดมาก่อนว่าเมสัน แคมโปสจะไม่ชอบซูซี่มากขนาดนี้ เห็นได้ชัดว่าซูซี่เป็นหลานสาวของเขา ปู่ย่าตายายคนไหนที่ไหนกันนะไม่ชอบหลานตัวเอง? ผู้คนในตระกูลแคมโปสนี่แปลกกันเหลือเกิน

เมื่อเขากลับไปที่วิลล่าของเขา ป้าจัสมินต้อนรับเขาด้วยรอยยิ้ม “คุณชายใหญ่ฮิลล์เมื่อไหร่คุณจะพามิสโจนส์กลับมาเยี่ยมบ้างล่ะคะ?”

“...”