บทที่ 893

แคทเธอรีนหลับตาและกัดฟันในที่สุด "ออกไปเลย"

ไม่กี่วันถัดมา แคทเธอรีนและออสตินก็เอาแต่ง่วนหาหลักฐาน

...

แล้ววันอังคารก็มาถึงในพริบตา เมื่อเวสลีย์มาเยี่ยมเธอ เขาเห็นว่าดวงตาของเธอแดงก่ำและใบหน้าของเธอดูเรียวบางลง หัวใจของเขาบีบแน่น “พรุ่งนี้คุณจะขึ้นศาลแล้ว คุณพบหลักฐานไหม?”

"ค่ะ" แคทเธอรีนลูบตาที่อ่อนล้าของเธอ “เราพบหลักฐานบางอย่าง มีโอกาสชนะค่ะแต่ก็ไม่มากนัก”

"โอ้?" ดวงตาของเวสลีย์เป็นประกายอย่างมีความหมาย “มันคืออะไร? ผมอยากรู้จัง”

“ฉันยังไม่บอกตอนนี้ค่ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้คุณก็ได้รู้เอง” แคทเธอรีนกล่าวอย่างกังวล “แต่โอกาสชนะนั้นน้อยมาก ท้ายที่สุด... ฝ่ายตรงข้ามคือฌอน ฮิลล์ ที่ไม่เคยแพ้มาก่อน พรุ่งนี้แทนที่จะปล่อยให้ผู้พิพากษาประกาศว่า

โลแกนเป็นผู้บริสุทธิ์ ที่จริงแล้วเราพยายามโน้มน้าวฌอน ตราบใดที่เขาเข้าใจว่าโลแกนถูกหลอกเหมือนกัน เราถึงมีโอกาสชนะค่ะ”

“ไม่จําเป็นนี่ครับ” เวสลีย์เตือนเธอ “ถึงแม้เขารู้ว่าเขาอาจกล่าวหาโลแกนอย่างผิด ๆ หากเขาแพ้มันก็จะเป็นความล้มเหลวครั้งแรกในอาชีพทนายความของเขา ถึงแม้เขารู้ว่าเขาคิดผิดที่ตัดสินบนความเย่อหยิ่งของเขาเอง เขาก็จะยังคงต่อสู้เพื่อชัยชนะ”

แคทเธอรีนตะลึงและยิ้มอย่างขมขื่น “คุณพูดถูกค่ะ คนอย่างเขาสุดท้ายก็ไม่มีทางยอมแพ้”

“แต่... คุณจะชนะครับ” เวสลีย์บีบไหล่ของเธอเบา ๆ ทันที “ผมรู้ว่าช่วงนี้คุณยุ่งและเหนื่อยมาก ผมจึงอยู่นิ่งเฉยไม่ได้เหมือนกัน ผมพบรถที่ใช้ลักพาตัวซาร่าแล้ว ไม่มีร่องรอยของโลแกนอยู่ในนั้นเลยครับ”

"จริงเหรอคะ?" แคทเธอรีนลุกขึ้นนั่งทันที ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยประกายเจิดจ้า