บทที่ 9

แคทเธอรีนรู้สึกเหมือนกับว่ามีคนต่อยที่หน้าอกของเธอ ความเจ็บจุกนั้นทำให้แทบหายใจไม่ออก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อคิดถึงสายตาที่เฉยเมยของอีธานที่มองผ่านเธอไปโดยไม่อาลัยอาวรณ์อีกต่อไป

เจมส์รีบไปหารีเบคก้า “สำนักงานใหญ่สั่งให้ส่งมอบโครงการนี้ให้รีเบคก้า”

แคทเธอรีนสะดุ้งเมื่อได้ยินเช่นนั้น ก่อนที่เธอจะหันไปเผชิญหน้ากับผู้หญิงคนนั้น

“เคธี่อย่าเพิ่งอารมณ์เสีย” รีเบคก้าเซถอยหลังราวกับว่าเธอตกใจมาก โชคดีที่อีธานจับมือเรียวของเธอเอาไว้ที่ด้านหลัง

สิ่งที่เกิดขึ้นทำให้สถานการณ์ย่ำแย่ลงกว่าเดิม

“รีเบคก้า เธอยังต้องการอะไรมากไปกว่านี้อีก? เธอแย่งผู้ชายของฉันไปแล้ว และตอนนี้เธอยังพยายามจะแย่งโครงการที่ฉันใช้เวลาทุ่มเทไปกับมันเป็นอย่างมาก นี่เธออยากได้ทุกสิ่งทุกอย่างที่ฉันมีจริง ๆ เหรอ?”

“น่าหัวเราะอะไรอย่างนี้! คุณชายโลว์เป็นของเธอตั้งแต่เมื่อไรกัน?” เจมส์เยาะเย้ย “เธอเป็นคนดีขนาดนั้นเลยหรืออย่างไร? เธอเคยตามตื้อคุณชายโลว์ในอดีต แต่เขาก็ไม่ได้แสดงท่าทีว่าสนใจในตัวเธอเลย นอกจากนี้เธอคิดว่าเธอจะได้โครงการนี้อีกเหรอถ้าเธอชายโลว์ไม่มีเส้นสายกับผู้บริหารของบริษัทนั้น?”

“เจมส์ พอได้แล้ว” รีเบคก้าเตือนผู้ชายคนนั้น

“ผมยืนยัน คุณคือคู่หมั้นของคุณชายโลว์ ดังนั้นคุณมีสิทธิ์ที่จะดูแลโครงการนี้”

“คุณก็คิดแบบนั้นเหมือนกันเหรอ?” แคทเธอรีนมองไปที่อีธานที่ยังคงเงียบอยู่จนถึงขณะนั้น

ในความจริงแล้ว อีธานใช้เส้นสายเพื่อแนะนำเธอกับคุณชายคลาร์ก

อย่างไรก็ตาม ผู้ชายทั้งสองคนก็ไม่ได้สนิทสนมกันเป็นพิเศษ แคทเธอรีนคือคนที่ใช้เวลาไปพบกับคุณชายคาร์กตลอดทั้งเดือน เพื่อที่พวกเขาจะสามารถพูดคุยเรื่องแผนได้สม่ำเสมอก่อนที่จะสรุปเงื่อนไข

อีธานขมวดคิ้วเข้าหากันเล็กน้อย “คุณชายคาร์กยอมพบกับคุณเพราะผม”

เจมส์หัวเราะเยาะ “ทุกคนรู้เรื่องนี้ แต่มีบางคนยังยืนกรานจนทำให้ตัวเองต้องอับอาย”

“ฉันไม่เชื่อ ฉันจะไปหาคุณพ่อ”

แคทเธอรีนขับรถไปที่บริษัทหลักเพื่อไปพบกับ เจฟฟี่ โจนส์

“คุณพ่อคะ ทำไมคุณพ่อถึงมอบโครงการโรงแรมให้รีเบคก้าดูแลคะ? คุณพ่อก็รู้ว่าหนูทุ่มเทมากแค่ไหนกับโครงการ”

เจฟฟี่ที่อยู่ระหว่างการทำงานรู้สึกไม่พอใจที่เธอเข้ามาอย่างกะทันหัน “ฉันจะมอบโครงการอื่นให้กับแก เอาเป็นโครงการแคมป์เบล วิลล่า ดีไหม?”