บทที่ 940

...

หลังจากออกจากวิลล่าริมทะเล ร็อดนีย์ก็เรียกเชสเตอร์ออกมาเจอกัน เขาอารมณ์ไม่ดี

อย่างไรก็ตามเมื่อเขาไปถึงจึงได้รู้ว่าฌอนอยู่ที่นั่นด้วย ฌอนมีใบหน้าเรียบเฉยไร้อารมณ์ เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีดําและกางเกงสีดํา เขาดูเหมือนราชาแห่งนรกตัวจริงเสียงจริงทุกประการ

"ทําไมนายถึงมาอยู่นี่ด้วยล่ะ?"

ร็อดนีย์ไม่อาจทนเห็นหน้าฌอนได้

ฌอนขมวดคิ้วมองเขา เชสเตอร์จึงรีบพูดว่า “ฌอนได้ยินว่านายมีปัญหาเขาจึงกังวลมาก ร็อดนีย์พวกเราทุกคนเป็นเพื่อนสมัยเด็กที่เติบโตมาด้วยกัน ที่เราต้องเป็นแบบนี้เพราะผู้หญิงเพียงคนเดียวเหรอ?”

“ไม่ใช่ผู้หญิงอื่นที่ไหน เธอคือซาร่านะ!” น้ำเสียงของร็อดนีย์ก้าวร้าวมาก “ฌอน ในท้ายที่สุดมันเป็นความผิดของนายที่ทำให้ซาร่าต้องน่าสงสารเหลือเกิน ถ้าไม่ใช่เป็นเพราะนาย ตระกูลสโนว์ก็คงไม่ต่อต้านเธอ เธอเป็นสุภาพสตรีจริง ๆ นะ แม้ว่าฉันจะทําผิดต่อเธอแต่เธอก็ยังเข้าอกเข้าใจฉันมาก”

"จริงเหรอ?" เชสเตอร์ขยับแว่นตาและเหลือบสบตากับฌอน

“เธอแสดงความเห็นใจต่อนายยังไงเหรอ?” ฌอนชักจะสนใจตะหงิด ๆ

ร็อดนีย์อธิบายอย่างเศร้า ๆ ว่าตระกูลสโนว์ได้ข่มขู่เขาไว้อย่างไรบ้าง

“ซาร่านอกจากไม่โทษฉันแล้วเธอยังห่วงใยบริษัทของฉันด้วย เธอไม่ต้องการให้คนอื่นมาดูถูกฉัน ดังนั้นเธอจึงบอกว่าเธอจะพยายามฝ่าฟันทําให้สมาชิกในตระกูลสโนว์ชอบเธอ ซาร่ามีจิตใจงดงามจริง ๆ แต่ฌอน นายไม่เคยรู้ด้วยซ้ำว่าจะทะนุถนอมดูแลผู้หญิงที่ดีงามเช่นนี้อย่างไร ตอนนี้นายคงเสียดายมาก แต่การมานั่งเสียดายไปก็ไม่มีประโยชน์”

“...”

ฌอนเลิกคิ้ว ถ้าเป็นเมื่อก่อนเขาอาจจะประทับใจไปกับซาร่า เขาคงมีความคิดคล้าย ๆ กันกับร็อดนีย์นี่แหละ