บทที่ 943

แคทเธอรีนดูประหลาดใจ

เธอไม่เคยคิดเลยว่าฌอน ฮิลล์ผู้สูงส่งทรงพลังจะเสนอการจ่ายชดเชยแบบนั้น

ในสายตาของเขาโลแกนเป็นแค่บอดี้การ์ด ด้วยบุคลิกของฌอนคนก่อนไม่มีทางที่เขาจะชดใช้ด้วยนิ้วของตัวเขาเอง

เมื่อฌอนเห็นว่าเธอหยุดพูดไปแล้ว แววตามุ่งมั่นก็ผุดขึ้นในดวงตาคู่ลึกสีเข้มของเขา “ถ้าหากมันทำให้คุณยอมยกโทษให้ผมได้ ผมก็ยินดีชดใช้คืนให้เขาด้วยนิ้วผมเองนะครับ ให้เขามาตัดมันออกไปด้วยตัวเขาเองได้เลยครับ”

เขายื่นมือออกมาและมองเธอด้วยดวงตาที่ร้อนแผดเผา

มันก็แค่นิ้วนิ้วเดียว ถึงไม่มีมันเขาก็ยังคงกอดและจูบเธอได้อยู่

ความเจ็บปวดจากการสูญเสียเพียงนิ้วเดียวคงไม่เจ็บลึกดั่งความเจ็บปวดจากความเกลียดชังและการหลีกเลี่ยงเขาเป็นแน่

แคทเธอรีนเหลือบมองนิ้วมือของเขา เธอรู้อยู่ก่อนแล้วว่านิ้วของเขาเรียวยาวได้รูปและสะอาดซึ่งเธอก็ไม่เคยเห็นนิ้วมือของผู้ชายคนใดดูดีเท่านิ้วของเขามาก่อน

"ไม่จําเป็นหรอก" เธอหันไปและพูดแผ่วเบาว่า “จะตัดนิ้วของคุณไปเพื่ออะไรกันล่ะ? ยังไงซะโลแกนไม่สามารถเชื่อมต่อมันเข้ากับมือเขาได้อยู่ดี”

ใบหน้าหล่อเหลาของฌอนเผยรอยยิ้ม ดวงตาของเขายังส่องประกายราวกับแสงดาวอีกด้วย “แคธี่ เป็นเพราะคุณรู้สึกแย่ไปกับผมใช่ไหม? คุณทนไม่ได้หากผมจะต้องถูกตัดนิ้วผมออก”

"คุณคิดมากไปแล้ว" แคทเธอรีนปฏิเสธทันที “เป็นเพราะฉันไม่ต้องการให้อภัยคุณต่างหากล่ะคะ และฉันไม่ต้องการที่จะกลับไปคบกับคุณ ฌอน ฮิลล์คุณไม่เข้าใจอีกเหรอ? การอยู่กับคุณนั้นเจ็บปวดเหลือเกิน และฉันไม่เคยได้มีความสงบสุขเลยสักวัน นอกจากนี้คุณยังสามารถทําร้ายได้แม้กระทั่งลูก ๆ ของคุณเองอีกด้วย ฉันไม่สามารถกลับไปคบกับผู้ชายอย่างคุณได้”

ทันทีที่เธอพูดจบ เธอก็ลุกขึ้น

ใบหน้าหล่อเหลาของฌอนซีดและเขาคว้าแขนเธอไว้โดยไม่รู้ตัว "คุณจะไปไหน?"

“เห็นได้ชัดว่าคุณไม่ยอมไป งั้นฉันจะไปเอง” แคทเธอรีนกล่าวอย่างใจเย็น

ลำคอของฌอนตีบตันอย่างเจ็บปวด มือของเขาที่จับเธอไว้กระชับแน่นขึ้นเล็กน้อย ขณะที่เขาจ้องเธอในราวครึ่งวินาทีนั้น แววตาความรู้สึกผิดในดวงตาของเขาก็กลายเป็นห้วงเหวลึกแห่งความมืดเข้ามาแทน

“แคธี่ คุณไม่เข้าใจเหรอ? ตั้งแต่คุณเข้ามาในชีวิตของผม อย่าได้แม้แต่จะคิดจากไป”