บทที่ 956

“ได้ยินเรื่องอะไรเหรอ?”

หัวใจของฌอนสะดุ้งหวาดกลัวจากน้ำเสียงของเชสเตอร์

ใช่แล้วเขากลัว นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่เขาเผชิญความกลัวแบบเดียวกันนี้อีกครั้ง ครั้งแรกตอนที่เขาผลัก

แคทเธอรีนซึ่งตั้งครรภ์อยู่ล้มลงไปความรู้สึกกลัวเดียวกันนี้เกิดขึ้นขณะที่เขาส่งเธอไปที่โรงพยาบาล

มันเหมือนกับเขาใกล้จะสูญเสียบางอย่างที่ล้ำค่าสําหรับเขาไป

“แคทเธอรีนกับเวสลีย์แต่งงานกันแล้วที่เมลเบิร์น” เชสเตอร์กล่าวอย่างหมดหวัง “งานแต่งงานเสร็จสิ้นสมบูรณ์แล้ว เวสลีย์ยอมรับต่อสาธารณะแล้ว และนักข่าวก็ถ่ายรูปในงานมาแล้ว หากนายไม่เชื่อฉันล่ะก็เพียงแค่ค้นหาดูเรื่องที่มาแรงสุด ทุกคนรู้กันทั่วแล้ว”

“......”

ฌอนลูบขมับของเขาและหัวเราะเสียงแหบ “นายกําลังโกหกฉัน วันนี้เป็นวันเอพริลฟูลเดย์ใช่ไหม?”

“ไม่ฌอน แคทเธอรีนแต่งงานแล้วจริง ๆ ดึงสติตัวเองแรง ๆ แล้วกลับมาซะ ร็อดนีย์กับฉันจะดื่มกับนายเอง”

“หุบปากน่ะ เธอไม่สามารถแต่งงานได้ ตอนนี้ยังไม่เที่ยงเลย” เขาคํารามปฏิเสธที่จะเชื่อข้อเท็จจริง

“ไม่มีใครกําหนดว่าการแต่งงานจะต้องเป็นหลังเที่ยงนะ” เชสเตอร์เกลี้ยกล่อม “ใจเย็น ๆ ที่อดีตนายหย่าและแยกทางกับแคทเธอรีนได้นั้นอาจเพราะว่าความรู้สึกของนายที่มีต่อเธอนั้นไม่ได้ลึกซึ้ง อาจเป็นเพียงเพราะว่านายไม่ได้...”

"โครม"

ฌอนวางสายโทรศัพท์

ความรู้สึกของเขาที่มีต่อแคทเธอรีนแต่ก่อนเป็นเพียงเพราะเขาไม่เข้าใจเธอสินะ?

เขาเคยรักเธอ

แม้ว่าความรักครั้งนี้มาช้านักแล้วก็ปุบปับเหลือเกินแต่ยังไงเขาก็ตกหลุมรักเธอเข้าแล้ว

เขาต้องการมีลูก ๆ กับเธอ เขาอยากอยู่กับเธอไปตลอดชีวิตที่เหลือของเขา

ใช่ ครั้งหนึ่งเขาเคยทําร้ายเธอ แต่เขาก็เสียใจกับมัน

ล่าสุดเมื่อเร็ว ๆ นี้ ทั้งหมดที่เขาทำได้คือรู้สึกเสียใจมากต่อความผิดที่ได้กระทำไป เสียใจจนกระทั่งตอนกลางคืนก็นอนไม่หลับ

หัวเขาว่างเปล่าอยู่เป็นเวลานานกระทั่งในที่สุดเขาเปิดโทรศัพท์และกดดูที่ข่าว