บทที่ 958

“แม่ นั่นฌอน ฮิลล์ไง เขาหล่อมากเลย ตัวจริงเขาหล่อกว่ารูปถ่ายบนอินเทอร์เน็ตอีก”

“ฉันว่าเวสลีย์ก็หล่ออยู่นะ แต่เมื่อเทียบกับฌอนแล้วฌอนหล่อกว่าเยอะ”

"หุบปากนะยัยตัวแสบ"

“......”

หญิงสาวกลุ่มหนึ่งพูดคุยกันฉอด ๆ แล้วใบหน้าที่หล่อเหลาของเวสลีย์ก็ได้แต่จ๋อยลงไป

เขามายืนอยู่ตรงหน้าแคทเธอรีนทันทีโดยสัญชาตญาณ

ฌอนเหลือบแว่บเดียวก็เห็นแคทเธอรีนในกลุ่มคน เธอโดดเด่นท่ามกลางผู้คนได้อย่างไม่ต้องสงสัยด้วยเสื้อราตรียาวสีแดงและผิวขาวราวกับหิมะของเธอทําให้เธอดูน่าทึ่ง

นั่นคือผู้หญิงของเขา

อย่างไรก็ตามขณะนั้นเวสลีย์จับมือเธอไว้จริง ๆ และเธอก็ซ่อนตัวอยู่ข้างหลังเวสลีย์เหมือนสาวน้อยคนหนึ่ง

ความหนาวเย็นยะเยือกกวาดไปทั่วห้อง

ฌอนก้าวเท้ายาว ๆ มุ่งหน้าไปทางพวกเขา

ใบหน้าเศร้าหมองของเขาราวมีมีดสั้นคมกริบอยู่ในดวงตา และไม่มีใครคิดหรอกว่าเขามาแสดงความยินดีกับงานนี้

“คุณชายใหญ่ฮิลล์ถ้าคุณมาที่นี่เพื่อแสดงความยินดีกับเรา ผมยินดีต้อนรับคุณนะ แต่ถ้าคุณมาที่นี่เพื่อทําลายงานแต่งงาน ผมบอกคุณได้แค่ว่าคุณช้าไปแล้วล่ะ ตอนนี้แคธี่เป็นภรรยาของผมแล้ว”

เวสลีย์มองไปที่ฌอนอย่างขึงขัง “โปรดหยุดรังควานภรรยาของผม”

"ภรรยาคุณเหรอ?"

ฌอนปล่อยหัวเราะออกมาเบา ๆ แต่เสียงหัวเราะนั้นโศกเศร้าและโดดเดี่ยว

ครั้งหนึ่งเธอเคยเป็นภรรยาเขา

เขาเองเป็นคนที่สั่งเองให้คนกดตัวเธอและบังคับให้เธอลงนามในใบหย่า