บทที่ 960

“ใช่ แกโทรหาตํารวจไม่ได้” นายลียงส์กล่าวอย่างโกรธเกรี้ยว “แกไม่สามารถคว้าผู้หญิงคนนั้นมาได้ด้วยเช่นกัน ทันทีที่เธอกลับมาก็หย่ากับเธอเลยนะ”

“นี่มันเรื่องของผม อย่ามายุ่ง”

เวสลีย์จากไปพร้อมกับสีหน้าไร้อารมณ์ความรู้สึกใด

ซูซี่และลูคัสเหลือบสบตากัน แล้วทั้งคู่ก็มองเลียมที่พูดไม่ออก

“ลุงคะ เราควรทําอย่างไรกันดี? พ่อใจร้ายพาแม่ไปแล้วจริง ๆ” ซูซี่ตัวสั่น เมื่อกี้พ่อใจร้ายน่ากลัวจริง ๆ

ลูคัสก็กังวลใจเช่นกัน “ลุงครับ แม่จะเป็นอะไรหรือเปล่า?”

“ไม่ต้องกังวล ฌอนแค่ไม่ต้องการให้แม่ของหลานอยู่กับเวสลีย์”

ถึงแม้เลียมพูดอย่างนั้น แต่หัวใจของเขาก็สั่นอยู่เหมือนกัน

ฌอนไม่ใช่คนปกติ เขาป่วยทางจิต ใครจะรู้ว่าเขาจะมีอาการขึ้นมาเมื่อไหร่? ใช่ว่าในอดีตเขาไม่เคยทําร้าย

แคทเธอรีน ได้แต่หวังว่าครั้งนี้เขาคงจะสงบลงได้

“ผลที่ตามมาของเรื่องนี้รุนแรงมาก ลุงต้องรีบกลับไปที่ตระกูลฮิลล์” เลียมถอนหายใจ การกระทําของฌอน

ทําลายชื่อเสียงของตระกูลฮิลล์โดยสิ้นเชิง ในอนาคตครอบครัวตระกูลฮิลล์จะถูกดูหมิ่นเหยียดหยามทุกที่ที่พวกเขาไป

............

กลับมาที่ห้องสวีทของโรงแรม เวสลีย์กดหมายเลขอย่างรวดเร็ว “ส่งพรรคพวกมาให้ผม ผมอยากให้ฌอน

ฮิลล์ตาย”

"ไม่ใช่ตอนนี้" บุคคลนั้นพูดด้วยเสียงต่ำ “ใจเย็น ๆ หากนายต้องการบรรลุสิ่งที่ยิ่งใหญ่ นายต้องทนมันให้ได้ นายอดทนกับมันมาตั้งหลายปีแล้ว ก็แค่ทนเพิ่มขึ้นอีกนิดเอง”

“แต่ภรรยาของผมถูกพรากไป” เวสลีย์คําราม “ใครจะรู้ว่าฌอนจะทําอะไรกับเธอบ้าง”

“ถ้าอย่างนั้นนายเคยคิดบ้างไหมว่าแคทเธอรีน โจนส์จะมองนายยังไงถ้านายพาคนไปจํานวนมาก? เธอจะสงสัยนาย รวมทั้งฌอน ฮิลล์ก็จะสงสัยด้วยเช่นกัน”

บุคคลนั้นพูดอย่างเย็นชาว่า “ถ้าแคทเธอรีน โจนส์รู้ว่านายอยู่เบื้องหลังสิ่งที่เกิดขึ้นกับโลแกน ลอว์ นายไม่คิดว่าเธอจะเกลียดนายเหรอ?”

เวสลีย์รู้สึกเหมือนมีถังน้ำเย็นราดโครมลงบนตัวเขา