บทที่ 963

สีหน้าฌอนดูหงุดหงิดขึ้นมาทันที

แคทเธอรีนบอกเขาตั้งหลายครั้งแล้วว่าเธอไม่ได้รักเขา และเขารู้ว่าเธอหมายความตามนั้น

เขาทําให้ผู้หญิงหมดรักเขาได้จริง ๆ สินะ

ฮ่าฮ่า

“ถึงคุณจะไม่รักผมก็ไม่เป็นไร ตอนนั้นคุณเคยรักผมและตอนนี้ถึงคราวของผมแล้วที่จะรักคุณ ได้เวลาที่คุณต้องทรมานผม มันก็ยุติธรรมแล้ว”

ทันทีที่ฌอนพูดจบ เขาก็จับแขนเธอและดึงตัวเธอเข้าในอ้อมกอดของเขา

“คุณทำอะไรน่ะ? ปล่อยฉันไปฌอน ทำแบบนี้คุณไม่ได้ทําให้ฉันทรมานคุณ ตรงกันข้ามคุณกําลังทรมานฉันอีกครั้ง” แคทเธอรีนดิ้นอย่างโกรธเกรี้ยวและถึงกับเล่นงานเขาด้วย

โลแกนเป็นคนสอนศิลปะการต่อสู้ให้เธอ แต่ไม่นานเธอก็แพ้

ฌอนใช้กำลังอุ้มเธอไปที่คฤหาสน์ พ่อบ้านเดินมาหาเขาแล้วกล่าวว่า "คุณชายฮิลล์ครับทุกอย่างในโบสถ์พร้อมแล้ว"

แคทเธอรีนเกิดความรู้สึกผิดหวัง หลังจากที่เธอถูกนําตัวไปที่โบสถ์ เธอมีลางสังหรณ์ไม่ดีเมื่อได้เห็นการตกแต่งต่าง ๆ ในสถานที่จัดงาน ดูเหมือนพิธีแต่งงานกำลังจะเริ่มขึ้น “คุณกําลังพยายามทําอะไรอยู่เหรอ? ฉันมีพิธีแต่งงานกับเวสลีย์ในบ่ายวันนี้แล้ว”

“ลืมมันไปซะ วันนี้เป็นงานแต่งงานของเรา” ฌอนใช้กำลังบังคับลากเธอไปหาบาทหลวง “เราเริ่มพิธีกันได้แล้วตอนนี้”

"เอาล่ะ"

บาทหลวงถามฌอนด้วยรอยยิ้มว่า “ฌอน ฮิลล์ คุณรับแคทเธอรีน โจนส์เป็นภรรยาที่ชอบด้วยกฎหมายของคุณและอาศัยอยู่กับเธอตามข้อบัญญัติของพระเจ้าหรือไม่? คุณจะอยู่ด้วยกันกับเธอในการแต่งงานอันศักดิ์สิทธิ์และให้สัญญาตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปว่าจะรักเธอ ให้เกียรติเธอ ปลอบโยนเธอ และครองรักกับเธอจนกว่าความตายจะพรากคุณทั้งคู่จากกันหรือไม่?"

ฌอนเม้มริมฝีปากเป็นรอยยิ้ม "รับครับ"

นักบวชเคลื่อนสายตามาทางแคทเธอรีน “แคทเธอรีน โจนส์ คุณรับฌอน ฮิลล์เป็นสามีที่ชอบด้วยกฎหมายของคุณและอาศัยอยู่กับเขาตามข้อบัญญัติของพระเจ้าหรือไม่? คุณจะอยู่ด้วยกันกับเขาในการแต่งงานอันศักดิ์สิทธิ์และสัญญาตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปว่าจะรักเขา ให้เกียรติเขา ปลอบโยนเขา และครองรักกับเขาจนกว่าความตายจะพรากคุณทั้งคู่จากกันหรือไม่?"

แคทเธอรีนตะคอก "ฉันไม่รับ"