บทที่ 991

ที่สถานีตำรวจแห่งนั้น

เวลา 6:00 น.

เชสเตอร์เข้ามาพร้อมกับทนายความของเขาและได้พบกับทั้งโจเอลและเวสลีย์ที่ล็อบบี้

เมื่อโจเอลเห็นเขาเข้าก็พูดด้วยสีหน้าเข้มว่า “เชสเตอร์ ผมรู้ว่าคุณมาที่นี่เพื่อประกันตัวฌอน แต่ผมขอเตือนคุณว่ามันไม่ง่ายเลยที่จะพาเขาออกไป คุณควรแนะนําเขาให้บอกเรามาดีกว่าว่าเขาซ่อนแคธี่เอาไว้ที่ไหน”

"ผมจะพยายามทําให้เต็มที่ครับลุงโจเอล" เชสเตอร์ขยับคิ้วและเหลือบมองเวสลีย์

เขาไม่เคยมีอันต้องโคจรมาเจอกับเวสลีย์มาก่อน แต่เขาเคยอ่านเจอเรื่องชายคนนี้ในนิตยสารต่าง ๆ

โกลเด้น คอร์ปอเรชั่นได้ขยายตัวอย่างรวดเร็วในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมานี้จนกลายมาเป็นกลุ่มเภสัชกรรมชั้นนําด้วยความบากบั่นมานะของเวสลีย์

เขาดูอ่อนโยนและสง่างามในขณะสัมภาษณ์ แต่ขณะนี้เขามาในชุดสูทสีดํา บุคลิกที่สง่างามของเขาปกคลุมไปด้วยรัศมีของความเย็นชาเฉยเมย

เชสเตอร์มีความรู้สึกว่าเวสลีย์ไม่ใช่คนธรรมดาเรียบง่ายอย่างที่เห็น

แล้วครู่ต่อมาเชสเตอร์จึงเบือนหน้ามองไปอีกทางแล้วเดินเข้าไปด้านใน

ห้านาทีต่อมา ฌอนถูกนําตัวไปที่ห้องสอบปากคํา เชสเตอร์นั่งตรงข้ามเขา

เมื่อพวกเขาสบตากันเชสเตอร์ก็ถอนหายใจเมื่อได้เห็นดวงตาแดงก่ำของฌอน “ฌอนนายรู้ไหมว่าฉันใช้ความพยายามมากแค่ไหนกว่าจะได้มาพบนายที่นี่?”

“ตระกูลแคมโปสใช้อำนาจกดดันลงมาหรือเปล่า?” ฌอนถามด้วยน้ำเสียงห่อเหี่ยว

“ใช่แล้ว ตระกูลแคมโปสได้กลายมาเป็นตระกูลอันดับหนึ่งของประเทศไปแล้วล่ะ กระทั่งฉันเองก็ไม่กล้าที่จะเผชิญหน้ากับพวกเขาแบบปะฉะดะต่อไปแล้วนะ ฉันต้องพึ่งพาความสัมพันธ์ของตระกูลสโนว์จึงได้พบกับนาย”

น้ำเสียงของเชสเตอร์เคร่งขรึมมาก “ถ้านายไม่ให้ความร่วมมือ ฉันก็ไม่สามารถประกันตัวนายออกไปได้”

“การร่วมมือกับนายหมายความว่าฉันต้องเปิดเผยตําแหน่งของแคทเธอรีนใช่ไหมล่ะ?” ฌอนหัวเราะอย่างขมขื่น

“ก็นายพรากแคทเธอรีนไปต่อหน้าต่อตาทุกคนนี่หว่า ทั้งเวสลีย์ โจเอลและผู้บริหารระดับสูงของฮัดสัน คอร์ปอเรชั่นไม่สามารถติดต่อเธอได้เลยนะ” เชสเตอร์ถอนหายใจอีกครั้ง “การกระทําของนายถือว่าเป็นการลักพาตัวเชียวล่ะ พวกเขาไม่เคยติดต่อโทรหาตํารวจมาก่อน ทว่าเมื่อถึงคราวตระกูลฮิลล์มีปัญหาทั้งภายในและภายนอก ตอนนี้เวสลีย์และโจเอลจึงได้ผนึกกำลังร่วมมือกัน พวกเขาไม่กลัวนายอีกต่อไปแล้ว”

ฌอนเม้มริมฝีปากบาง ๆ ของเขาแน่น เขาคาดการณ์ไว้มากพอดูอยู่แล้วตั้งแต่ตอนที่เขาอยู่บนเกาะ