บทที่ 14

เมื่อเอ่ยถึงนายท่านของตระกูล ประพิณไพโรจน์ ในที่สุดสีหน้าของขุนพลก็เริ่มเคร่งขรึมมากขึ้น

แม้ว่านายท่านของตระกูล ประพิณไพโรจน์จะแก่แล้ว แต่ตระกูล ประพิณไพโรจน์ ก็ถูกสร้างขึ้นโดยเขาคนเดียว ตอนหนุ่มๆ เขาเป็นบุคคลที่ทรงพลังในแวดวงธุรกิจ ยึดครองอำนาจไว้คนเดียว ไม่มีใครเทียบได้!

ตระกูล ประพิณไพโรจน์ มีลูกหลานมากมาย และยังไม่มีการตัดสินใจว่าผู้สืบทอดคือใคร

ครั้งที่แล้ว เขายกเลิกงานแต่งกับตระกูล วิลัยสุทธ์ในที่สาธารณะ เพราะกัณฐมณีทำเรื่องอื้อฉาวก่อน ไม่ว่าผู้ชายคนไหน ก็คงยอมรับไม่ได้ นั่นคือเหตุผลที่นายท่านยอมทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น ทั้งๆที่เขาทำให้ตระกูล ประพิณไพโรจน์อับอาย

หากเขากล้าก่อเรื่องอื้อฉาวในงานวันเกิดของนายท่าน และทำให้เขาเสียหน้า จะทำให้นายท่านไม่พอใจเขาอย่างแน่นอน

ขุนพลหายใจลึกๆ แล้วพูดกับคุณหญิงประพิณไพโรจน์"แม่ กัณฐมณีให้ผมชี้แจงในที่สาธารณะว่าเป็นกวินทรา ที่มาอ่อยผม และใส่ร้ายเธอ เธอจึงจะยอมไปจดทะเบียนสมรสกับผม... "

ดวงตาของคุณหญิงประพิณไพโรจน์เย็นชามาก เหมือนยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้ม"ดังนั้น คุณอยากจะบอกฉันว่าคุณต้องการสละหุ้น 20% ของตระกูล วิลัยสุทธ์เพื่อชื่อเสียงของกวินทรางั้นเหรอ?"

ขุนพล ขมวดคิ้ว และระงับความหงุดหงิดในใจ ให้ตายเถอะ คิดไม่ถึงว่ากัณฐมณีจะยื่นเงื่อนไขที่น่ารำคาญแบบนี้ให้กับเขา!

“กัณฐมณี ถูกตระกูล วิลัยสุทธ์ไล่ออกแล้ว นอกเหนือจากหุ้น 20% ของตระกูล วิลัยสุทธ์แล้ว ในอนาคต ส่วนที่เหลือจะเป็นของทราอย่างแน่นอน…”

คุณหญิงประพิณไพโรจน์ส่งเสียงอย่างเย็นชา

สุดท้ายแล้ว หัวใจของขุนพล ยังคงอยู่ที่กวินทรา และเขาทนไม่ได้ที่จะปล่อยให้ผู้หญิงคนนั้นต้องทนทุกข์กับความไม่ยุติธรรมแม้แต่น้อย

เธอจัดผ้าคลุมไหล่ให้แน่นขึ้น มองไปยังห้องจัดเลี้ยงที่หรูหราและสง่างามชั้นล่าง แล้วเยาะเย้ยว่า"ตราบใดที่คุณสามารถเกลี้ยกล่อมกัณฐมณีให้ไปจดทะเบียนสมรสกับคุณได้ คุณสามารถชดเชยกวินทราตามที่คุณต้องการได้"

นิสัยที่ใจดีและขี้ขลาดของกัณฐมณี เกือบจะหยั่งรากลึกลงในหัวใจของสองแม่ลูกนี้ ขอเพียงขุนพล ให้ความหวานเล็กน้อยแก่เธอ เธอก็จะลืมทุกสิ่งก่อนหน้านี้ และอยากจะมอบหัวใจทั้งหมดให้กับเขา

ขุนพลนึกถึงใบหน้าที่สวยงามและสายตาที่เย็นชาของกัณฐมณี และเขาก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

แต่เมื่อคิดอีกที ก่อนที่การแต่งงานจะพัง นึกถึงตอนที่กัณฐมณีหลงไหลในตัวเขาเขาก็รู้สึกรังเกียจมาก

นิสัยของคนๆหนึ่งสามารถเปลี่ยนแปลงได้ตามต้องการเหรอ?

ท้ายที่สุดแล้ว มันเป็นอีกวิธีหนึ่งในการดึงดูดความสนใจของเขาเท่านั้น

ในขณะที่สองแม่ลูกของตระกูล ประพิณไพโรจน์กำลังคุยกันอยู่ชั้นบน คนในตระกูล วิลัยสุทธ์ก็มาถึงโดยแต่งตัวอย่างเป็นทางการ

กวินทราสวมชุดเดรสปาดไหล่สีขาวเหมือนหิมะ สวยงามและอ่อนโยน สง่างามและน่าหลงใหลอย่างยิ่ง

ทันทีที่เธอมาถึง ก็ดึงดูดสายตาน่าทึ่งและอิจฉามากมาย

สายตาของเธอปะปนรอยยิ้ม เธอกำลังพูดคุยกับบุคคลสำคัญมากมายด้วยสีหน้าสงบ ดูเหมือนเธอจะรับรู้ถึงการจ้องมองของขุนพล และทันใดนั้นก็เงยหน้าขึ้นแล้วยิ้มเบาๆให้กับขุนพล

ขุนพล มองดูรอยยิ้มที่ไร้เดียงสาของเธอ และดวงตาของเขาเผยความรังเกียจเมื่อเขานึกถึงภาพของกัณฐมณี วิลัยสุทธ์ที่ยื่นเงื่อนไขที่ทำร้ายเธอ

สำหรับสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนั้น แม้ว่าทราจะเป็นฝ่ายผิด แต่ทราไม่ได้ตั้งใจ...

กัณฐมณีหน้าไม่อายเอง และต้องการทำลายชื่อเสียงของเธอ มันเลวร้ายมาก!

“นี่คือคุณหนูใหญ่ของตระกูล วิลัยสุทธ์เหรอ? เธอสวยจังเลย!”

"เธอเกิดมาในตระกูลที่ร่ำรวย มีใบหน้าสวยงาม และมีพรสวรรค์ ฉันได้ยินมาว่าเธอได้รับรางวัลอันดับที่สามในการแข่งขันผสมน้ำหอมนานาชาติด้วย..."

“เก่งจังเลย!การเอาคนมาเปรียบเทียบกันนั้น ทำให้น้อยเนื้อต่ำใจจริงๆ”

ดวงตาของกวินทราแสดงความภาคภูมิใจ และเธอก็ยกคางขึ้น

ถ้อยคำสรรเสริญและคำยกยอที่อยู่รอบตัวเธอ ทำให้เธอพอใจมาก

เธอพลิกเพลินอยู่กับคำชม ความอิจฉาหรือสายตาริษยา และยิ้มเล็กน้อยอย่างภาคภูมิใจ

ในช่วงหลายสิบปีที่ผ่านมา เนื่องจากเธอเป็นลูกสาวนอกสมรส เหล่าลูกสาวมหาเศรษฐีของชนชั้นสูงจึงมักปฏิเสธเธอและดูถูกเธออยู่เสมอ