บทที่ 15

กลุ่มคนที่อยู่ใกล้ๆ ต่างตกใจกับคำว่า "ณีณี"ของกวินทรา

กัณฐมณี ?

คุณหนูใหญ่ของตระกูล วิลัยสุทธ์ที่เพิ่งถูกไล่ออกจากบ้านเพราะโดนยกเลิกงานแต่ง?

เป็นไปได้ยังไง? !

เพราะตกใจเกินไป พวกเขาต่างก็ดึงสติกลับมาไม่ได้

กลุ่มคนที่อยู่ห่างไกล ไม่รู้จักตัวตนของกัณฐมณี ดังนั้นพวกเขาจึงเริ่มพูดคุยกันเบาๆ

“ผู้หญิงคนนี้เป็นใครเหรอ?ตอนนี้ ผู้ชายในเมืองหยูนทุกคนจะไม่เป็นบ้ากันเหรอ?”

“เมื่อกี้ผมยังคิดว่ากวินทรา หน้าตาดี เมื่อเทียบกับผู้หญิงคนนี้ กวินทราดูเหมือนคนธรรมดาทั่วไป…”

“ฮ่าๆ กวินทรา โง่หรือเปล่า?ด้วยหน้าตาและบุคลิกภาพที่ด้อยกว่าขนาดนี้ เธอยังกล้าไปเป็นฉากหลังเหรอ…”

“ตอนแรกผมก็คิดว่าบุคลิกภาพของกวินทราดี แต่ทันทีที่เธอยืนอยู่ต่อหน้าหญิงสาวคนนี้ เธอก็ดูมอมแมมทันทีและไม่มีแสงสว่างเลย ดั่งคำกล่าวที่ว่า หากไม่เปรียบเทียบกับคนอื่น ก็จะไม่รู้จุดด้อยของตนเอง... ”

เมื่อกวินทรา ได้ยินเสียงการซุบซิบที่ดังออกมา เล็บของเธอก็แทงลึกเข้าไปในฝ่ามือ และเธอแทบจะรักษาความสงบไม่ได้เลย

เธอจ้องมองไปที่ดวงตาที่เย็นชาและยิ้มแย้มของกัณฐมณี ความอิจฉาริษยาที่เดือดพล่านออกมาจากใจ และสายตาของเธอก็เย็นชา

เธอเกลียดที่สุดเมื่อมีคนบอกว่าเธอไม่ดีเท่ากัณฐมณี !

ผู้หญิงส่วนใหญ่อิจฉา ในขณะที่ผู้ชายทุกคนเผยความหลงใหลและตกตะลึงในความงาม

แม้ว่าขุนพลจะรู้อยู่แล้วว่ากัณฐมณี หน้าตาดีแค่ไหน แต่เขาก็ยังตกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นเธอยืนอยู่ชั้นล่าง เป็นผู้หญิงที่สมบูรณ์แบบและสวยงาม

ก่อนหน้านี้ สองครั้งที่เขาเห็นกัณฐมณี เปิดเผยใบหน้าที่แท้จริงของเธอ เธอยังมีผ้ากอซพันรอบศีรษะ ใบหน้าของเธอดูป่วยและซีด แต่วันนี้ ใบหน้าของเธออมชมพู เธอแต่งหน้าแต่งตาและจัดเต็ม และเธอก็เข้ามาอย่างช้าๆ ความงดงามของเธอกดทับลูกสาวมหาเศรษฐีทุกคนในเมืองหยูน

คุณหญิงประพิณไพโรจน์ไม่แปลกใจนัก เมื่อมองดูสายตาตกตะลึงของลูกชาย เธอจึงเยาะเย้ยว่า"ฉันเคยบอกคุณไปแล้วว่ากัณฐมณี ไม่ด้อยไปกว่ากวินทรา เลย คุณลองคิดดู ภูมิหลังของแม่เธอคืออะไร!"

น่าเสียดายที่ขุนพลถูกกวินทรา ล้างสมองมากไป หลายสิบปีที่ผ่านมา ในสายตาและในหัวใจของเขามีเพียงเธอเท่านั้น

และกัณฐมณี ในเมื่อก่อน ก็ไม่ได้เรื่องจริงๆ ตอนนี้ชื่อเสียงถูกทำลายไปแล้ว พูดอะไรก็สายเกินไปแล้ว

ขุนพลระงับความสับสนที่ล้นอยู่ในใจ เขาหันหลังกลับและเดินลงไปชั้นล่าง

กัณฐมณีชื่นชมสายตาอิจฉาของกวินทรา อยู่ครู่หนึ่ง เอียงศีรษะแล้วหัวเราะอย่างดูถูก"ดูสิ ไม่มีแผนการและกลอุบายเหล่านั้น ฉันไม่ต้องทำอะไรเลย แค่ยืนอยู่ที่นี่ คุณก็ถูกเมิน"

หลังจากที่เธอพูดจบ เธอก็ชนกวินทรา อย่างแรงและเหยียบรองเท้าส้นสูงเพื่อเดินเข้าไปข้างใน

และในขณะนี้ จู่ๆกวินทรา ก็คว้าข้อมือของเธอ ขึ้นเสียง และพูดอย่างกระตือรือร้นว่า"น้องสาว ฉันรู้ว่าฉันผิด ฉันดีใจมากที่วันนี้คุณมา——"

ในเวลาเดียวกัน มือเล็บยาวของเธอก็คว้าหน้าอกของกัณฐมณีโดยไม่สนอะไร

หากเธอไม่สามารถได้รับบางสิ่งบางอย่าง เธอยอมทำลายมันมากกว่าปล่อยให้กัณฐมณี ได้รับมัน!

กัณฐมณี ซึ่งเตรียมพร้อมมาอย่างดี เยาะเย้ย และก้าวออกไป ในเวลาเดียวกัน เธอก็ยกมือขึ้น และตบไปบนใบหน้าของกวินทราอย่างแรง

"ผัวะ--"

ภายใต้การจ้อมมองของทุกคน กวินทราถูกตบอย่างหนัก

ใบหน้าของเธอหันไปด้านหนึ่ง และดวงตาของเธอก็เบิกกว้าง ราวกับว่าเธอไม่อยากจะเชื่อเลยว่ากัณฐมณีกล้าที่จะตบเธอในสถานที่แบบนี้?

เธอตอบสนองอย่างรวดเร็ว ร่างกายของเธอสั่นและล้มลงกับพื้นทันที