บทที่ 2

หลังจากที่พยาบาลอีกคนพูดจบ เธอก็ลากพยาบาลที่สาปแช่งให้กัณฐมณี ตายเร็วๆแล้ววิ่งหนีไป

สักพัก ของก็มาส่ง

กัณฐมณียืนอยู่หน้ากระจก โดยใช้สำลีชุบน้ำ เช็ดรองพื้นหนาและลิปสติกบนใบหน้าของเธอทีละน้อย

นับตั้งแต่ที่วิรมณบอกกัณฐมณีว่า พี่ชายของเธอ ขุนพลชอบผู้หญิงที่มีเสน่ห์และเซ็กซี่ ผู้หญิงโง่คนนี้ก็แต่งหน้าจัดหนักและเสื้อผ้าที่ไม่เหมาะสมกับวัยและบุคลิกของเธอทุกวัน ทำเรื่องตลกมากมาย และยังได้รับฉายาว่าสาวขี้เหร่ที่สุดในแวดวงสังคมไฮโซ

เมื่อมองดูใบหน้าที่แท้จริงของตนเองที่ถูกเปิดเผยในกระจกจนหมด กัณฐมณี ก็ตกตะลึงอีกครั้ง

ใบหน้าเล็กๆที่ขาวซีด ไม่มีสีของเลือดเลย และไม่มีสีหน้าสดใส ดวงตาโตคู่นี้เข้มราวกับหมึกหนา

แต่มันก็สวยงามจับใจ

สิ่งที่ทำให้กัณฐมณี ตกตะลึงไม่ใช่ความงามที่โดดเด่นนี้ แต่เป็นความคุ้นเคยของใบหน้านี้

ไม่ใช่แค่ชื่อเหมือนกัน แต่หน้าตาก็เหมือนกันด้วย

กัณฐมณี ลดดวงตาลงแล้วยิ้มทันที หากเป็นเช่นนี้ หลังจากกลับไป เธอก็ไม่จำเป็นต้องอธิบายด้วยซ้ำ

เธอจ้องมองใบหน้าของเธอในกระจก คิ้วของเธอโค้งเล็กน้อย และมีความเย็นชาที่ไม่เหมือนใครที่มุมดวงตาของเธอ"กัณฐมณี ฉันจะล้างแค้นให้กับคุณ"

ในเมื่อเธอได้ครอบครองร่างกายของเธอแล้ว เธอมีหน้าที่ต้องคืนความยุติธรรมให้กับผู้หญิงจิตใจดีที่เสียชีวิตอย่างไม่ได้รับความเป็นธรรมคนนี้

***

“ไอ้ลูกสารเลว!แกจะทำให้แม่โกรธจนตายเลยเหรอ?รู้ไหมว่าก่อนที่แม่ของกัณฐมณี จะตาย เธอทิ้งหุ้น 20% ของตระกูลวิลัยสุทธ์ให้เธอ มีเงินก้อนนั้น ตระกูล ประพิณไพโรจน์ของเราจะแข็งแกร่งยิ่งขึ้นไปอีกขั้นก็ไม่ใช่ปัญหา!”

เมื่อคุณหญิงประพิณไพโรจน์ได้ยินข่าวนี้ เธอก็เจ็บปวดอย่างมาก อีกแค่นิดเดียว เงินก็จะไหลเข้าสู่ตระกูลประพิณไพโรจน์ของพวกเขาแล้ว

ขุนพลสวมชุดสูทสุดหรูหรา ตัวสูงและเต็มไปด้วยออร่าผู้ลากมากดี เมื่อได้ยินเช่นนี้ สีหน้าของเขาก็เคร่งขรึมเล็กน้อย“แม่ แม่ได้ยินข่าวจากที่ไหน?”

“กัณฐมณี พูดเอง มันไม่ปลอมแน่นอน!”คุณหญิงประพิณไพโรจน์ยิ้มเยาะ “แม่บอกแกตั้งนานแล้วว่ากัณฐมณี เป็นลูกสาวคนโตของตระกูลวิลัยสุทธ์ ด้วยภูมิหลังทางตระกูลของแม่ของเธอ มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะไม่ทิ้งทรัพย์สินไว้ให้เธอ แต่แกกลับทำอะไรโดยไม่คิด ไปยกเลิกงานแต่งในที่สาธารณะ น่าโมโหจริงๆ!”

คุณหญิงประพิณไพโรจน์กัดฟัน หน้าอกของเธอสั่นด้วยความโกรธ และชี้ไปที่ห้องผู้ป่วยของกัณฐมณี "แกไปเดี๋ยวนี้ ใช้วิธีเกลี้ยกล่อมหรือหลอกก็ได้ และไปจดทะเบียนสมรสกับกัณฐมณี โดยเร็วที่สุด!"

ขุนพลขมวดคิ้วอย่างไม่มีใครสังเกตเห็น และพูดอย่างเย็นชา"ผมเคยบอกไปแล้ว ผมจะไม่แต่งงานกับเธอ!"

“กล้าดียังไง!”คุณหญิงประพิณไพโรจน์โกรธลูกชายของเธอมาก แต่เมื่อเธอนึกถึงรูปลักษณ์ที่ไม่คู่ควรของกัณฐมณี น้ำเสียงของเธอก็อ่อนโยนลง

“ขุน แม่รู้ว่าลูกชอบกวินทรา วิลัยสุทธ์ แต่สิ่งที่ลูกกำลังเผชิญคือหุ้น 20% ของตระกูลวิลัยสุทธ์ หากลูกพยายามอีกหน่อย ลูกก็จะเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดของตระกูลวิลัยสุทธ์”

สีหน้าของขุนพลประพิณไพโรจน์เย็นชา และเขายังคงเฉยเมย เมื่อนึกถึงว่าต้องแต่งงานกับผู้หญิงที่ไร้ศีลธรรมและจริยธรรม แค่คิดก็รู้สึกเกลียดมาก

ยิ่งไปกว่านั้น เขาได้สาบานไว้แล้ว ดังนั้นหากเขาไปจดทะเบียนสมรสกับกัณฐมณี ในเวลานี้ มันจะเป็นการตบหน้าตัวเองไม่ใช่เหรอ?

คุณหญิงประพิณไพโรจน์เพิ่มไฟไปอีก"แกคิดดีๆนะ? มีหุ้น 20% ของกัณฐมณี ตระกูล ประพิณไพโรจน์และวิลัย กรุ๊ปร่วมมือกัน คาดว่าจะเหนือกว่าฟู้ดมาร์เก็ต กรุ๊ป และกลายเป็นธุรกิจที่ใหญ่ที่สุดในเมืองหยูน อาจถึงขั้นมู่เป้าหมายไปสู่เมืองหลวงโดยตรง ด้วยผลประโยชน์มหาศาลเช่นนี้ ให้กวินทรายอมเสียสละชั่วคราวก่อนจะเป็นอะไรไป?”

ขุนพลหรี่ตาลงเล็กน้อย"แม่ แม่หมายความว่า...?"

คุณหญิงประพิณไพโรจน์จัดผ้าคลุมไหล่บนไหล่ของเธอ และพูดอย่างเย็นชาว่า "การแต่งงานและการหย่าร้างเป็นเรื่องปกติสำหรับคนสมัยใหม่ เธอทำผิดเองก่อน หลังจากที่แต่งงานแล้ว แม้ว่าลูกจะไม่ได้แตะต้องเธอ เธอก็จะไม่กล้าพูดอะไรเลย เพื่อชื่อเสียงของตระกูล ประพิณไพโรจน์ของเรา แน่นอนว่าข่าวที่ลูกจดทะเบีบยสมรสกับเธอไม่สามารถเปิดเผยต่อสาธารณะได้ แบบนี้ก็ไม่ได้ผิดคำพูดเมื่อคืนนี้ของลูกใช่ไหมล่ะ”

“เธอรักลูกขนาดนี้ ขอเพียงลูกพูดคำหวานสองสามคำเพื่อเกลี้ยกล่อมเธอ เธอจะไม่มอบหุ้น 20% ให้ลูกเองโดยที่ลูกไม่ต้องขอเหรอ?เมื่อได้หุ้น 20% อยู่ในมือแล้ว กัณฐมณีวิลัยสุทธจะไม่มีประโยชน์ใดๆ ลูกก็ปฏิบัติต่อเธอตามที่ลูกต้องการได้เลย”