บทที่ 3

เป็นชายที่ทั้งตัวเกือบจะมีแต่ขาวดำ ยกเว้นผิวที่เป็นสีขาว เขาสวมชุดสีดำตั้งแต่หัวจรดเท้า

กัณฐมณี ไม่สามารถอธิบายรูปร่างหน้าตาของเขาได้ เพราะทุกส่วนในร่างกายของเขา ดูเหมือนจะได้รับการขัดเกลาและแกะสลักอย่างประณีตโดยพระเจ้า เผยให้เห็นถึงเสน่ห์อันน่าหลงใหลของเขา

บอกไม่ได้ว่าส่วนไหนสวย แต่ดูเหมือนว่าทุกส่วนก็สวยไปหมด

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในขณะนี้ ออร่ามืดมนที่สง่างามของเขาทำให้โลกดูเหมือนจะสูญเสียความสว่างไป

ดวงตาสีดำสนิทคู่นั้น ลึกล้ำอย่างมาก และแม้แต่ปลายนิ้วสีขาวก็ยังเต็มไปด้วยความแปลกประหลาดที่อธิบายไม่ได้

กัณฐมณีตกตะลึงกับความหล่อ ออร่า และกลิ่นไอบนร่างกายของเขา...

หลังจากพยายามคิดดูความหลังแล้ว ดูเหมือนจะไม่มีข่าวเกี่ยวกับบุคคลนี้

เขาคือใคร?

“คุณชาย คุณหนูภัทรนันท์หนีงานแต่งหลังจากได้ยินข่าวลือไม่ดีเกี่ยวกับท่าน”

ใบหน้าอันงดงามและละเอียดอ่อนของชายผู้นั้นปราศจากอารมณ์ที่ไม่จำเป็นใดๆ และเสียงของเขาก็ไพเราะอย่างมาก“ภายในสามนาที ไปที่ริมถนนแล้วหยิบสิ่งมีชีวิตตัวเมียที่สะอาดขึ้นมา”

กัณฐมณี "..."

สัตว์ตัวเมีย?

บุคคลที่มั่วก็ได้เหรอ?

เป็นคนไม่เลือกมากยิ่งกว่าเธอเสียอีก...

กัณฐมณี สังเกตชายคนนั้นอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเกิดความคิดขึ้นมา ก้าวไปข้างหน้าด้วยรอยยิ้มอันเกียจคร้านบนใบหน้าแล้วพูดว่า"คุณผู้ชายคะ จะแต่งงานไหม?"

เธอโบกบัตรประชาชนและเงินแล้วพูดว่า"ฉันเป็นคนจ่าย"

ชายคนนั้นมองมา และพบกับดวงตาสีดำเข้มราวกับน้ำทะเลคู่หนึ่ง สายตาของเขาชะงักอยู่ครู่หนึ่งโดยที่แทบจะดูไม่ออก และดวงตาสีดำลึกของเขาก็ล็อคเธอไว้อย่างไม่เคลื่อนไหว

“คุณชื่ออะไร?” เขาถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาที่น่าหลงใหล ดูเหมือนเขาจะพูดซอฟลงโดยสัญชาตญาณ

กัณฐมณี ยิ้ม“กัณฐมณี”

ดูเหมือนจะมีอาการตื่นเต้นแปลกๆบางอย่างแวบขึ้นมาผ่านดวงตาที่เย็นชาของชายคนนั้น แต่มันเกิดขึ้นเพียงชั่วครู่และเร็วมากจนยากจะจับได้

ผู้ช่วยที่ยืนอยู่ข้างๆเขา เงยหน้าขึ้นมองกัณฐมณี ด้วยความตกตะลึง ในสายตา มีการมองหัวจรดเท้าที่ให้ความรู้สึกที่น่าอึดอัด

กัณฐมณี?

คุณหนูของตระกูล วิลัยสุทธ์ ซึ่งคู่หมั้นของเธอได้ยกเลิกงานแต่งต่อสาธารณะเพราะพฤติกรรมส่วนตัวที่แย่ๆของเธอ?

ผู้หญิงที่มีชื่อเสียงเสียหายเช่นนี้ กล้ามาขอแต่งงานกับคุณชายของพวกเขาหลังจากถูกผู้ชายทิ้ง เธอไม่เจียมตัวจริงๆ

สีหน้าของผู้ช่วยไม่พอใจอย่างมาก และเมื่อกำลังจะอ้าปากพูดอะไรบางอย่าง ดูเหมือนว่าชายคนนั้นจะรู้ตัว และมองเขาจากหางตาเบาๆ

ผู้ช่วยรู้สึกหนาวสั่นในใจ ก้มศีรษะลง และกลืนคำคัดค้านที่มาถึงริมฝีปากด้วยเหงื่อเย็น

ชายคนนั้นจ้องมองที่กัณฐมณี อย่างจดจ่อ สายตาของเขาน่าหลงใหล เหมือนกำลังทำความเข้าใจและการพิจารณาอย่างถี่ถ้วนในดวงตาของเขา เผยให้เห็นถึงความก้าวร้าว

กัณฐมณี คิดว่าเขากำลังชั่งน้ำหนักข้อดีและข้อเสียอยู่ ใบหน้าที่ขาวโพลนของเธอเต็มไปด้วยความมั่นใจ เธออธิบายว่า"คุณต้องการภรรยา และฉันต้องการสามี มันเป็นสถานการณ์ที่ win-win สำหรับคุณที่จะแต่งงานกับฉัน หลังจากจดทะเบียนแล้ว คุณต้องการให้ฉันทำอะไร ฉันจะพยายามให้ความร่วมมือ และในทำนองเดียวกันเมื่อฉันต้องการความช่วยเหลือจากคุณ คุณก็ต้องมาช่วยฉัน”

แม้ว่าปัจจุบันในความคิดของเธอ เธอต้องการเพียงกลายเป็นคนที่แต่งงานแล้ว เพื่อใช้หุ้น 20% เท่านั้น

แต่ไม่มีอะไรแน่นอน และการเตรียมพร้อมไม่มีอะไรเสียหาย

ชายคนนั้นดูไม่พอใจกับคำอธิบายของเธอ ดวงตาของเขามืดลง แต่ทันใดนั้นเขาก็นึกถึงบางสิ่งบางอย่าง จึงระงับความไม่พอใจไว้ และพูดออกมาสองสามคำด้วยริมฝีปากบางอันเย้ายวนของเขา"จิรทีปต์ ชื่อของผม"

กัณฐมณี ยิ้มอย่างสดใส ความงามที่งามล่มเมือง"จำไว้แล้ว"

จิรทีปต์สงบสติอารมณ์และยื่นมือไปหาเธอ"ไปกันเถอะ"