บทที่ 6

ในฐานะผู้หญิง กัณฐมณียังคงเป็นคุณหนูโหญ่ที่สูงส่ง เธอได้รับการศึกษาที่ดีมาตั้งแต่เด็ก และไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้ภาษาหยาบคาย แต่ตอนนี้เธอคือ กัณฐมณี จากเมืองหยูน เธอสามารถใช้คำสบถได้

ความรู้สึกการด่าคนนี่มัน...สะใจจริงๆ!

ใบหน้าของขุนพล แข็งทื่อทันที

ใบหน้าของกวินทราซีดเซียว ร่างกายของเธอสั่นเทา และดูเหมือนเธอจะหมดสติไป เธอตกอยู่ในอ้อมแขนของขุนพลด้วยความเศร้าโศก และเธอก็กำลังจะร้องไห้"น้องสาว ฉันไม่ได้ตั้งใจ... ขอโทษ...ฉันไม่ได้ตั้งใจจะเปิดเผยภาพเหล่านั้นจริงๆ..."

เมื่อพูดถึงรูปถ่าย สีหน้าของขุนพลก็ดูน่าเกลียดกว่าเดิม และสายตาที่มองกัณฐมณี ก็เต็มไปด้วยความรังเกียจอีกครั้ง"ทรา คุณไม่ต้องโทษตัวเอง ผู้หญิงแบบนี้ มีชะตากรรมแบบนี้ เธอทำตัวเองทั้งนั้น"

มุมปากของกัณฐมณี ยกขึ้น ไม่เห็นความรู้สึกผิดบนใบหน้าของเธอเลย

เธอมองลงไปที่ขุนพลเหมือนอยู่สูงกว่า และหัวเราะอย่างเย็นชา "ในฐานะผู้ชาย ทำไมคุณถึงเลวได้ขนาดนี้?"

ไม่สามารถใช้คำว่าเลวมาอธิบายขุนพล ได้อีกแล้ว

กัณฐมณี ในเมื่อก่อน ชอบเขามากขนาดนั้น และถือว่าเขาเป็นผู้ช่วยให้รอดในชีวิตของเธอ

แต่มันเป็นผู้ชายคนนี้ ร่วมมือและฆ่าแม่ของเธอ ทำลายครอบครัวของเธอ และยึดครองฐานะของเธอซึ่งเป็นลูกสาวของเมียน้อย ไม่เพียงแต่ทำลายชื่อเสียงของเธอเท่านั้น แต่ยังทำให้เธอเสียชีวิตด้วย

สำหรับขุนพลและกวินทร เธอจะฆ่าไอ้สารเลวสองคนนี้แน่นอน!

ทันใดนั้น ใบหน้าของขุนพลก็บิดเบี้ยวด้วยความโกรธ"กัณฐมณี ไร้ยางอายจริงๆ!"

“ฉันไร้ยางอาย แต่ฉันสวยนิ ฉันสวยกว่ากวินทราที่อยู่ในอ้อมแขนของคุณ”กัณฐมณี เหลือบมองกวินทรา และยิ้มอย่างสดใส คิ้วและดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่ง“ไม่ว่าจะเป็นสถานะหรือรูปร่างหน้าตา เมื่อเทียบกับฉันแล้ว กวินทรา เป็นแค่ขยะที่อยู่บนพื้น”

การแสดงออกที่อ่อนแอบนใบหน้าของกวินทราเกือบไม่สามารถรักษาไว้ได้

เธอมองดูกัณฐมณี ตรงหน้าเธอด้วยความระมัดระวังและประหลาดใจ โดยรู้สึกว่าวันนี้น้องสาวคนนี้แตกต่างออกไปเล็กน้อย

เธอมองดูอย่างละเอียดเป็นเวลานาน แม้ว่าเธอจะเปลี่ยนเสื้อผ้า และล้างเครื่องสำอางที่น่าเกลียดออกไป แต่เธอก็คือกัณฐมณี แท้จริง

ถ้าไม่ใช่เพราะผู้หญิงเลวคนนี้มีใบหน้าที่สวยงามเช่นนี้ เธอจะร่วมมือกับวิรมณเพื่อวางแผนทำร้ายเธอได้อย่างไร?

แต่เธอไม่คาดคิดว่า งานแต่งที่ล้มเหลวจะให้ความกระจ่างแก่เธอ และเธอก็ไม่โง่เหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป

กัณฐมณีดูออกว่ากวินทราคิดอะไร และเพียงหัวเราะอย่างเหยียดหยาม

กัณฐมณีไม่ได้โง่เลย

เธอยังเป็นผู้หญิงที่ฉลาดมากต่างหาก

เหตุผลที่ถูกกวินทราและวิรมณใส่ร้าย เพียงเพราะเธอชอบขุนพลมากเกินไป

ขอเพียงเป็นสิ่งที่ผู้ชายชอบ ไม่ว่าจะไม่มีเหตุผลแค่ไหนเธอก็จะทำ

น่าเสียดายที่ผู้ชายเลวๆคนนี้ ทำกับผู้หญิงดีๆแบบนี้

กัณฐมณี ตบตรงหัวใจ ปลอบใจที่ค่อนข้างเศร้า จากนั้นเขาก็ไม่สนใจที่จะมองสามคนนี้อีก แล้วเดินขึ้นไปชั้นบน

ทั้งสามในตอนนี้ เฝ้าดูกัณฐมณีจากไปอย่างง่ายดาย ราวกับว่าไม่เห็นพวกเขาอยู่ในสายตาเลย และใบหน้าของพวกเขาก็บิดเบี้ยวไปหมด

กัณฐมณีกลับมาที่ห้องนอน

นับตั้งแต่คุณหญิงวิลัยสุทธ์คนก่อนตาย กัณฐมณีไม่มีความอบอุ่นเลยในตระกูล วิลัยสุทธ์

ห้องของเธอ เงียบเหงาและโดดเดี่ยว ไม่มีความอบอุ่นเลย

กัณฐมณีถอนหายใจเล็กน้อย ร่องรอยแห่งความเอ็นดูก็ผุดขึ้นมาในใจเธอ

เธอแขวนผ้าม่านและเปิดหน้าต่าง เพื่อให้แสงแดดส่องเข้ามา ขจัดความหนาวเย็นบนพื้น

จากนั้น กัณฐมณีมองไปรอบๆ เดินไปที่โต๊ะแล้วเปิดลิ้นชัก