บทที่ 8

แม้ว่าเธอจะจดทะเบียนสมรสแล้ว แต่ตามหลักศีลธรรมแล้ว กัณฐมณีและขุนพลยังคงเป็นคู่ที่ยังไม่ได้แต่งงาน ชายผู้สูงศักดิ์คนนี้ ยังคงเป็นมือที่สาม...

รอยยิ้มเล็กน้อยปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของกัณฐมณี"ฉันจะไม่ปล่อยให้ปัญหาใดๆมารบกวนคุณแน่นอน"

เป็นเรื่องยากที่จะมีคนไม่แคร์ชื่อเสียงแย่ๆของกัณฐมณี และจดทะเบียนสมรสกับเธอ แน่นอนว่าเธอไม่ยอมปล่อยให้อีกคนได้รับผลกระทบเนื่องจากความผิดของเธอเอง

เมื่อจิรทีปต์ได้ยินคำพูดที่ชัดเจนของเธอ เขาก็หยุดนิ้วของเขาชั่วคราวและปกปิดแสงมืดที่เป็นอันตรายในดวงตาของเขาอย่างเงียบๆ

เห็นได้ชัดว่าภรรยาที่เพิ่งแต่งงานใหม่ของเขา ถือว่าการแต่งงานระหว่างเขาสองคนเป็นข้อตกลงที่มีป้ายราคาที่ชัดเจน

กล่าวอีกนัยหนึ่ง มันเป็นเครื่องมือในการแก้แค้นตระกูล วิลัยสุทธ์และตระกูล ประพิณไพโรจน์

แต่......

ความจริงจะเป็นไปตามที่เธอปรารถนาได้จริงหรือ?

***

กลางคืน

ณ งานประมูลเพื่อการกุศลที่ใหญ่ที่สุดของเมืองหยูน

กัณฐมณี นั่งอยู่ในห้องวีไอพีบนชั้นสอง มองดูฉากชั้นล่างด้วยความสนใจ

แม้ว่าชีวิตของเธอจะค่อนข้างดีในช่วงยี่สิบปีที่ผ่านมา แต่ก็มีด้านที่ไม่ดีเช่นกัน

ความไม่สมบูรณ์ที่ใหญ่ที่สุดคือเธอเกิดมาพร้อมกับความบกพร่อง คือร่างกายของเธออ่อนแอ

มิฉะนั้น ตามนิสัยที่โหดเหี้ยมและโหดร้ายของเธอ เธอคงไม่ได้เป็นแค่ผู้บัญชาการคงบุกตะลุยโจมตีข้าศึกตั้งนานแล้ว

เนื่องจากเหตุผลทางกายภาพและสถานะ กัณฐมณีจึงไม่ค่อยปรากฏตัวในงานที่คึกคักเช่นนี้

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอมาร่วมงานประมูล

จิรทีปต์เห็นเธอพิงอย่างเกียจคร้านบนขอบหน้าต่าง ดูอารมณ์ดีมาก ดวงตาของเธอมืดเล็กน้อย

กัณฐมณี ค้นพบบางสิ่งที่เธอสนใจอย่างรวดเร็ว

เธอเห็นกวินทรา และขุนพลท่ามกลางผู้คนที่นั่งด้านล่าง

สองคนนี้ ก่อนหน้านี้ เพื่อสร้างชื่อเสียงที่ดี ในที่สาธารณะก็ไม่ได้ล้ำเส้นและไม่ทำอะไรเกินเลย แต่ว่า ตั้งแต่เกิดเหตุการณ์ยกเลิกงานแต่ง ทั้งสองคนก็ปรากฏตัวในโอกาสเดียวกันโดยไม่แคร์อะไรเลย

ไม่เพียงแต่จะไม่ถูกเรียกว่าเมียน้อยกับชายเลว แต่ยังได้รับคำชมและคำอวยพรมากมาย

กัณฐมณีถือแก้วและดื่มชา ความเย็นชาฉายแววไปทั่วดวงตาของเธอ อาจเป็นเพราะช่วงเช้าเธอสั่งสอนเกินไป ดังนั้นขุนพลจึงพากวินทรามาที่นี่เพื่อผ่อนคลายโดยเฉพาะ

ทันใดนั้น กัณฐมณีก็ดูเหมือนจะนึกถึงบางสิ่งบางอย่าง จึงหันกลับมาและสบตากับจิรทีปต์

อีกฝ่ายก็มองเธอเช่นกัน เขาจ้องมองลึกมากจนดูเหมือนเขาอยากจะมองให้เข้าใจเธอทุกอย่าง

กัณฐมณีมองตรงไปที่เขาแล้วพูดช้าๆ"ฉันต้องการจัดการตระกูล วิลัยสุทธ์และตระกูล ประพิณไพโรจน์ และฉันอาจทำลายล้างครอบครัวของพวกเขาจนบ้านแตกสาแหรกขาด."

ตัวตนของจิรทีปต์ยังคงเป็นปริศนา

แต่จากสิ่งที่กัณฐมณีเห็น ทุกคำพูดและทุกการกระทำของชายผู้นี้ มีความเยือกเย็นและสูงส่ง

ด้วยฟู้ดมาร์เก็ต กรุ๊ปขนาดใหญ่เช่นนี้ เขาสามารถมอบมันให้กับเธอเป็นสินสอดโดยไม่แม้แต่กระพริบตา

บุคคลที่มีออร่าและความกล้าหาญเช่นนี้ จะไม่มีวันสนใจความถูกและผิดในความหมายของทั่วไปแน่นอน

แต่บางสิ่ง ต้องมีการชี้แจงล่วงหน้า

เพราะท้ายที่สุดแล้ว ไม่มีใครรู้ว่ากัณฐมณีตัวจริงตายแล้ว และขุนพลเป็นหนี้ชีวิตเธอหนึ่งชีวิต

ส่วนตระกูล วิลัยสุทธ์ ก็คือบ้านของกัณฐมณี ซึ่งในนั้นเต็มไปด้วยญาติของเธอ

การแก้แค้นของเธอ ในสายตาของคนอื่นนั้นโหดร้ายและไม่สมควรอย่างแน่นอน

จิรทีปต์ขมวดคิ้วเล็กน้อย"ไม่ว่าคุณต้องการทำอะไร ก็ไปทำได้เลย ภายในเมืองหยูน คุณไม่จำเป็นต้องกลัวอะไรเลย"

กัณฐมณีหัวเราะทันที แม้ว่าเธอจะรู้สึกว่ามันไม่จำเป็น แต่เธอก็ยังคงอธิบายอย่างเคร่งขรึมว่า"ฉันไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับขุนพลเลย"

กัณฐมณีที่เกี่ยวข้องกับขุนพลได้ถูกเขาฆ่าตายแล้ว

จิรทีปต์มองดูท่าทางจริงจังของเธอ และความมืดในดวงตาของเขาก็หายไปทันที

เขาโน้มตัวเล็กน้อย เข้าใกล้เธอมากขึ้น แล้วพูดอย่างอ่อนโยน“ผมรู้”

แม้ว่าจะมี เขาก็คงจะยุติความสัมพันธ์ของพวกเขาโดยสิ้นเชิง

สายตาของกัณฐมณีหรี่ลงเล็กน้อย

ดูเหมือนว่าเธอคิดไม่ถึงว่า จิรทีปต์จะเชื่อใจเธอมากขนาดนี้

ดูเหมือนว่าไม่มีผู้ชายคนไหนจะเชื่อคำพูดของเธอง่ายๆแบบนี้...

เพราะท้ายที่สุดแล้ว กัณฐมณีรักขุนพลจนแทบตายและทำสิ่งที่ไม่น่าทำมากมาย

เมื่อกัณฐมณีคิดถึงเรื่องนี้ เธอก็รู้สึกเจ็บใจและรู้สึกว่าไม่คุ้มแทนผู้หญิงคนนั้น

จิรทีปต์ยกมือขึ้นจับผมของเธอ เขากอดเอวเรียวของเธออย่างสงบและมองตรงเข้าไปในดวงตาของเธอ เสียงของเขามีเสน่ห์และให้กำลังใจว่า"ในอีกห้าวัน ต้องแต่งตัวให้สวยที่สุดแล้วไปงานเลี้ยงนะ บอกสองคนนั้นว่า ไม่มีพวกเขา คุณจะมีชีวิตที่ดีกว่าทุกคน”