บทที่ 1

ร้านทำเล็บของพลอยใส[1]

เสียงที่ดังเล็ดลอดออกมาจากห้องพักส่วนตัวของพลอยใสทำให้ชายหนุ่มต้องยืนฟังอยู่สักพัก ขมวดคิ้วกับเสียงและคำพูดของผู้หญิงสามคน

“เราบอกเจแล้วไงว่าเรามีแฟนใหม่แล้ว เลิกยุ่งกับเราเถอะ”

คำพูดของรริดา[2]ทำให้ชวีที่แอบยืนฟังอยู่ถึงกับสะดุ้งเล็กน้อย ตอนแรกคิดว่า สาว สาว สาว พูดกันสามคน ดูแล้วคงมีสาวบางคนที่ไม่ได้อยากเป็นสาว

“เรารู้ว่าด้าประชดเรา” นี่คงเป็นเสียงของสาวที่ไม่อยากเป็นสาวสินะ เสียงออกจะเพราะ เขาเองไม่เข้าใจว่าทำไมอีกฝ่ายต้องไปเป็นทอมให้เสียของ ชวีเลียริมฝีปาก จู่ ๆ ก็รู้สึกคอแห้งอย่างไรชอบกล

“เจ เรามีแฟนแล้วจริง ๆ เจก็เห็นในไอจีเราแล้วนี่ พี่ภาค[3]กับเรารักกันมาก อย่าทำให้เรามีปัญหาเลย เลิกกันแล้วต่างคนต่างอยู่เถอะ”

ชื่อเจอย่างนั้นเหรอ งานนี้ไอ้ภาคเพื่อนเขาคงลำบากแล้ว มันเพิ่งจะเปิดตัวว่าคบหากับดาด้าหรือรริดาเมื่อไม่นานนี่เอง

“เราไม่เชื่อ”

เสียงยายทอมนั่นยังไม่ยอมเชื่อ ชวียิ้มมุมปาก มั่นหน้าดี ฟังแค่เสียงชักอยากเห็นหน้าแล้วสิ

“ไม่เชื่อก็เรื่องของเจ อย่ามายุ่งกับเราอีก ในเมื่อพูดไม่รู้เรื่องอย่างนี้ แม้แต่ความเป็นเพื่อนเราก็คงให้ไม่ได้”

เสียงของรริดาเพิ่มความดังอีกระดับ ชวียังคงยืนฟังอย่างเงียบเชียบ จะว่าเขาเป็นพวกไม่มีมารยาทก็เถอะ เรื่องนี้มันน่าสนใจดี

“เดี๋ยวด้า เดี๋ยว!”

“อะไรของมึงพลอย กูจะไปตามแฟนกู”

“ไอ้เจ ด้ามันมีผัวแล้วนะ มึงจะไปยุ่งอะไรกับเขา เขาได้ชิมของดีไปแล้วไหม เลยไม่อยากได้คนเจ้าชู้อย่างมึงทำผัว”

ชวียิ้มให้กับคำพูดของพลอยใส ได้ยินน้องสาวของตัวเองด่ายายทอมชื่อเจ เขาก็ถึงกับใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้ม จากนั้นก็เลียริมฝีปาก ทำไมเสียงยายทอมนี่มันทำให้เขารู้สึกคอแห้งอย่างไรชอบกล

“มึงอยากลองกับกูไหมล่ะ เผื่อมึงจะเปลี่ยนใจจากชอบเอ็นอุ่นมาชอบนิ้วยาวบ้าง”

“ถ้าจะริอ่านเป็นผู้ชาย ก็หัดมีมารยาทพื้นฐานที่บุรุษเขาพึงมีด้วยนะครับ” ชวีพูด ก่อนจะเดินเข้าไปในห้อง ชักอยากเห็นเจ้าของนิ้วยาว ๆ แล้วสิ เขาไม่รอช้าที่จะเดินเข้าไปแทรกกลางระหว่างน้องสาวตัวเองกับยายทอมผมสั้น

“แล้วสุภาพบุรุษแบบมึงยุ่งอะไรด้วย” เจนิตาหรือเจเจมองผู้ชายที่เข้ามาขวางระหว่างเธอกับพลอยใส

“ก็ไม่อยากยุ่งหรอก ถ้าพลอยไม่ใช่น้องสาวผม”