บทที่ 0067

หลังจากทานอาหารเสร็จ พวกเขาก็พูดคุยกันต่ออีกหลายชั่วโมงในช่วงบ่ายของวันนั้น และสุดท้ายทั้งสองบริษัทก็ได้ตกลงความร่วมมือเบื้องต้นกัน

สองวันต่อมา หรงฉือและอวี้มั่วซวินเดินทางไปที่บริษัทเทคโนโลยีของเฟิงถิงเซินชื่อว่า “ซวิ่นตู้” เพื่อหารือรายละเอียดของสัญญา

เมื่อมาถึงซวิ่นตู้ คนที่มาต้อนรับพวกเขาคือผู้อำนวยการเฉวียน และผู้บริหารระดับสูงคนสำคัญของซวิ่นตู้คนหนึ่ง ซึ่งก็คือประธานจิน

แต่ประธานจินมาถึงค่อนข้างสาย

เมื่อมาถึงห้องประชุม ก็กล่าวขอโทษหรงฉือกับอวี้มั่วซวินเป็นอันดับแรก

“เมื่อกี้ผมประชุมกับท่านประธานเฟิงอยู่บนชั้น เลยมาช้า ต้องขอโทษด้วยครับ”

หมายความว่าตอนนี้เฟิงถิงเซินก็อยู่ที่ซวิ่นตู้ด้วยเหรอ?

หรงฉือคิดในใจพลางจับมือทักทายอีกฝ่ายพร้อมกับอวี้มั่วซวินแล้วพูดว่า “ไม่เป็นไรค่ะ”

หลังจากประธานจินมาถึง พวกเขาก็เริ่มคุยเรื่องรายละเอียดของสัญญาต่อ

ผ่านไปสักพักหนึ่ง มีคนเปิดประตูเข้ามา

หรงฉือและอวี้มั่วซวินไม่ได้สนใจนัก คิดว่าเป็นพนักงานทั่วไปของซวิ่นตู้

แต่เมื่อผู้อำนวยการเฉวียนกับประธานจินเห็นคนที่เข้ามา พวกเขาก็รีบลุกขึ้นยืนทักทายทันทีว่า “คุณหลิน”

หรงฉืออึ้งไปชั่วขณะ

ทันทีที่เงยหน้าขึ้นก็เห็นว่าเป็นหลินอู๋จริงๆ

อวี้มั่วซวินก็ขมวดคิ้วทันที

หลินอู๋เหลือบมองหรงฉือแวบหนึ่ง แล้วพูดกับผู้อำนวยการเฉวียนและประธานจินว่า “ฉันแค่มาดูเฉยๆ พวกคุณยุ่งกันต่อได้เลย ไม่ต้องสนใจฉัน”

แม้ผู้อำนวยการเฉวียนและประธานจินปากจะขานรับไปอย่างนั้น แต่ทันทีที่พูดจบก็สั่งให้เลาขาของตัวเองให้รินน้ำให้หลินอู๋โดยไม่กล้าละเลยแม้แต่น้อย

ท่าทีนั้นกระตือรือร้นและเคารพอย่างยิ่ง เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเอาใจเธอราวกับเป็นภรรยาของเจ้านาย

หลินอู๋ก็ทักทายอวี้มั่วซวินว่า “ประธานอวี้”