บทที่ 136

พอส่งเฟิงจิ่งซินกับเฮ่อฉางปั่วออกไปแล้ว เฟิงถิงเซินกับหลินอู๋ก็ขึ้นรถมุ่งหน้าไปยังร้านอาหาร

หลังจากที่พวกเขาถึงห้องส่วนตัวได้ไม่กี่นาที หนานจื้อจือก็มาถึง

“คุณหนาน”

เห็นหนานจื้อจือผลักประตูเข้ามา เฟิงถิงเซินกับหลินอู๋ก็ลุกขึ้นต้อนรับ

เมื่อเห็นหลินอู๋ หนานจื้อจือก็ไม่ได้แสดงสีหน้าแปลกใจเลยแม้แต่น้อย

หลินอู๋แนะนำตัวเองอย่างสุภาพอีกครั้ง “สวัสดีค่ะคุณหนาน ฉันชื่อหลินอู๋ ก่อนหน้านี้พวกเราเคยเจอกันที่นิทรรศการเทคโนโลยี...”

“ผมทราบครับ” หนานจื้อจือไม่แสดงอาการใด ๆ บนใบหน้า ก่อนจะยื่นมือไปจับมือของเธอเบา ๆ

หลังจากหนานจื้อจือนั่งลง หลินอู๋ถึงจะนั่งลงตรงตำแหน่งด้านข้างเขา จากนั้นก็พูดขึ้นว่า “ฉันชื่นชมคุณมาก หวังว่าจะมีโอกาสได้พบ เพื่อจะได้พูดคุยแลกเปลี่ยนความรู้เชิงวิชาการด้านเอไอกับคุณมาโดยตลอดค่ะ”

หนานจื้อจือ “อืม”

เวลานี้ โทรศัพท์ของเฟิงถิงเซินก็ดังขึ้น เขาลุกขึ้นแล้วบอกหนาจื้อจือกับหลินอู๋ว่า “ผมออกไปโทรศัพท์ข้างนอก พวกคุณคุยกันไปก่อนนะครับ”

หลินอู๋พยักหน้า

พอเฟิงถิงเซินออกไป หลินอู๋ก็หยิบเมนูที่อยู่ด้านข้างส่งให้หนานจื้อจือ “คุณหนาน พวกเราสั่งอาหารกันก่อน แล้วค่อยคุยไปด้วยทานไปด้วยดีไหมคะ?”

หนานจื้อจือผลักเมนูไปด้านข้าง ก่อนจะพูดว่า “ยังก่อน”

หลินอู๋ชะงักไป ยังตั้งตัวไม่ทัน หนานจื้อจือก็เอ่ยขึ้นทันทีว่า “คุณอยากเป็นลูกศิษย์ของผมใช่ไหม?”

หลินอู๋คิดไม่ถึงว่าเขาจะตรงไปตรงมาแบบนี้

หนานจื้อจือพูดตรงไปตรงมา แต่เธอก็ไม่ได้รู้สึกประหม่าเพราะเขาเป็นบุคคลระดับแนวหน้าของแวดวงเอไอในตอนนี้ เธอกลับยอมรับอย่างมั่นใจและใจเย็นว่า “ใช่ค่ะ ฉันสนใจในแวดวงเอไอเป็นอย่างมาก แล้วหวังว่าจะสามารถเรียนรู้จากคุณเพื่อพัฒนาศักยภาพของตัวเองให้ก้าวหน้ายิ่งขึ้น”

ในเมื่อเป็นการมาเจอหนานจื้อจือ เธอย่อมต้องมีการเตรียมตัวมาอย่างแน่นอน

พูดจบ เธอก็หยิบคอมพิวเตอร์ของตัวเองออกมา แล้วพูดว่า “ขออนุญาตให้คุณดูโปรเจกต์ที่ฉันทำตอนเรียนจบปริญญาเอกนะคะ?”