บทที่ 187

เมื่อพูดเรื่องหลินอู๋จบลง หรงฉือก็ถามว่า “ทางด้านเฟิงซื่อกรุ๊ปล่ะ?”

พูดถึงเรื่องนี้ขึ้นมา อวี้มั่วซวินก็ลูบจมูกแล้วพูดว่า “คุณก็รู้ เฟิงถิงเซินเองถือว่าทำงานอยู่ในวงการเดียวกับพวกเรา เขาเข้าใจเทคโนโลยีดีมาก”

เฟิงซื่อกรุ๊ปมีกำลังทรัพย์

เจ้าหน้าที่ฝ่ายเทคนิคหลายคนภายใต้สังกัดของเขา ล้วนเป็นบุคลากรที่มีความสามารถที่ในวงการอยากแย่งตัวกันทั้งนั้น

ยิ่งไปกว่านั้นเฟิงถิงเซินเองยังเข้าใจเทคโนโลยีดีเสียขนาดนั้นอีก

ดังนั้น แผนงานที่เขาให้คนนำมา ถ้าจะบอกว่าไม่แย่ ก็น่าจะเรียกว่า...ไม่มีอะไรเทียบได้มากกว่า

นี่อาจจะเป็นเหตุผลว่าทำไมเฟิงถิงเซินถึงสามารถรออย่างใจเย็นจนถึงตอนนี้ แล้วค่อยให้คนมาหาเพื่อขอร่วมงานด้วย

หรงฉือได้ยิน ก็ไม่รู้สึกแปลกใจอะไร

เธอเอ่ยขึ้นว่า “พอถึงตอนที่ต้องตัดสินใจ คุณแค่ว่ากันไปตามสถานการณ์ก็พอ”

การทำงานร่วมกับทีมงานคุณภาพ สามารถลดความกังวลได้มาก

เรื่องระหว่างเธอกับเฟิงถิงเซิน เมื่อเทียบกับโปรเจกต์แล้ว ไม่มีค่าอะไรให้น่าพูดถึง

ตอนบ่าย เหรินจี่เฟิงเข้ามาที่ฉางโม่

ครั้งนี้อวี้มั่วซวินไม่ไปเจอเขา

เหรินจี่เฟิงเมื่อไม่เจอคน ไม่นานก็จากไป

เหรินจี่เฟิงออกไปได้ไม่นาน เฮ่อฉางปั่วก็เข้ามาอีกคน

อวี้มั่วซวินกับหรงฉือไปพบเขาด้วยกัน

หลังอ่านแผนงานใหม่ของเฮ่อฉางปั่วเสร็จ อวี้มั่วซวินกับหรงฉือก็มองหน้ากัน

หรงฉือเห็นเขามีความคิดแบบเดียวกับตัวเอง ทันใดนั้นก็พูดกับเฮ่อฉางปั่วว่า “ประธานเฮ่อ ยินดีที่ได้ร่วมงานกันนะคะ”

เฮ่อฉางปั่วเห็นเธอสามารถเป็นหัวหน้าของฉางโม่ สายตากวาดผ่านระหว่างเธอกับอวี้มั่วซวินอย่างแนบเนียน จากนั้นก็ลุกขึ้นยืนจับมือกับเธอและอวี้มั่วซวิน “ยินดีที่ได้ร่วมงานกันครับ”

พวกเขาเริ่มคุยกันเรื่องรายละเอียดของสัญญาในตอนนั้นเลย

ด้านนอกเริ่มมืดแล้ว ตอนที่ข้อตกลงเบื้องต้นใกล้จะเรียบร้อยแล้ว โทรศัพท์ของหรงฉือก็ดังขึ้น

เป็นสายจากเฟิงจิ่งซิน

เธอโทรติดต่อกันมาสองครั้งแล้ว

หรงฉือกดวางในทันที

เฟิงจิ่งซินก็ไม่โทรเข้ามาอีก