บทที่ 199

หรงฉือว่า “พวกคุณไปกินเถอะ ฉันไปด้วยไม่ได้”

เฟิงจิ่งซิน “อ้าว? แม่ไม่ไปเหรอคะ?”

“อื้ม” เธอลูบหัวของเฟิงจิ่งซินเบา ๆ “แม่ต้องไปก่อนแล้ว หนูกับพ่อก็กินข้าวให้สนุกนะ”

“อ๋อ...”

หรงฉือยิ้มเล็กน้อย ไม่ได้พูดอะไรออกไปอีก เธอหมุนตัวจากไปโดยไม่แม้แต่จะหันกลับไปมอง

เฟิงถิงเซินมองแผ่นหลังของเธอ ทว่าไม่ได้พูดรั้งให้อยู่ต่อ เขากล่าวกับเฟิงจิ่งซินว่า “พวกเราเองก็ไปกันเถอะ”

“ค่ะ”

เพิ่งก้าวขึ้นรถ โทรศัพท์ของเฟิงถิงเซินก็ดังขึ้นมา

คุณย่าเฟิงเป็นคนโทรศัพท์เข้ามา

เขาเพิ่งรับสาย คุณย่าเฟิงก็กัดฟันพูดขึ้นมาแล้ว “นี่แกใช้บริษัทของครอบครัวเปิดโครงการใหม่ให้ตระกูลหลินกับตระกูลซุนเหรอ?!”

เฟิงถิงเซินร้อง “อืม” ทั้งยังหัวเราะเล็กน้อย “คุณย่าเพิ่งรู้เหรอครับ?”

“แก!” คุณย่าเฟิงยิ่งทวีความโกรธเกรี้ยว “แกหมายความว่ายังไง? นี่แก...จะหย่ากับเสี่ยวฉือใช่ไหม?”

ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่ทำอะไรโจ่งแจ้งและใจกล้าแบบนี้

ในเมื่อเขากล้ารับตระกูลหลินกับตระกูลซุนเข้ามาในขอบเขตของเฟิงซื่อกรุ๊ป ก็เท่ากับว่าไม่กลัวเธอรู้

เท่ากับว่าเขาได้ตัดสินใจแล้ว

ไม่รอให้เขาอ้าปากพูด คุณย่าเฟิงก็พูดขึ้นมาทันที “ฉันไม่ยอม! แล้วก็ถ้าแกอยากเปิดโครงการใหม่ ฉันไม่ขัด แต่ต้องเปลี่ยนคนรับผิดชอบ ถ้าแกไม่เปลี่ยน ฉันจะทำเอง...”

“ย่าครับ” น้ำเสียงของเฟิงถิงเซินไม่ได้แตกต่างอะไรจากยามปกติ “ตอนนั้นก่อนจะแต่งงาน ผมได้ทำตามข้อตกลงของคุณย่าหมดแล้ว ก็ขอรบกวนคุณย่าด้วยว่าให้รักษาคำพูดของตัวเอง อย่าเข้ามาก้าวก่ายการตัดสินใจใด ๆ ของผมอีก”

พูดอีกอย่างก็คือ เธอจะทำอะไรตระกูลหลินกับตระกูลซุนไม่ได้ทั้งนั้น

“แก...”

นับตั้งแต่ที่เขารับช่วงเฟิงซื่อกรุ๊ป หลายปีมานี้เฟิงซื่อกรุ๊ปก็ดีขึ้นเรื่อย ๆ

ตลอดหลายปีที่ผ่านมานี้ ผู้ถือหุ้นรายใหญ่กับผู้บริหารระดับสูงของบริษัทล้วนเข้าใจกันโดยชัดเจน ว่าหากทำตามความคิดของเฟิงถิงเซินแล้วก็จะไม่มีอะไรผิดพลาด

ถ้าเธอกล้าทำอะไรเฟิงถิงเซิน ผู้ถือหุ้นรายอื่นในบริษัทคงออกมาคัดค้านเป็นกลุ่มแรก

นั่นก็หมายความว่า ตอนนี้เฟิงซื่อกรุ๊ปไม่อาจขาดเฟิงถิงเซินได้

ไม่ใช่เฟิงถิงเซินที่ขาดเฟิงซื่อกรุ๊ปได้

สำหรับเฟิงถิงเซินนั้น การยกเฟิงซื่อกรุ๊ปขึ้นมาขู่นั้นไม่มีผลเลยสักนิด

จะเอาครอบครัวมาขู่อย่างนั้นเหรอ?