บทที่ 254

หลังส่งผลงานอย่างเป็นทางการแล้ว เย็นวันนั้น พวกเขาก็เชิญหนานจื้อจือมากินข้าวข้างนอก

ครั้งนี้หนานจื้อจือไม่ได้ปฏิเสธ

เมื่อมาถึงร้านอาหาร พวกหรงฉือกับหนานจื้อจือก็ลงจากรถขึ้นไปที่ชั้นบน โดยไม่ทันสังเกตรถของเฮ่อฉางปั่วที่มาถึง ซึ่งหยุดอยู่ไม่ไกลจากรถของพวกเขา

กลับเป็นเฮ่อฉางปั่ว ที่หลังจากเห็นพวกหรงฉือ ก็ชะงักการเคลื่อนไหวเมื่อเปิดประตูรถลงไป

หลังจากรออยู่สองสามนาที เขาจึงเพิ่งอุ้มตานตานที่หลับแล้วลงจากรถ

ฉีอวี้หมิงมาถึงก่อนแล้ว

เมื่อเห็นเขา ก็พูด "มาแล้วเหรอ?"

เฮ่อฉางปั่วพยักหน้า "อืม"

หลังผ่านไปไม่กี่นาที ตานตานก็เพิ่งตื่นขึ้น เฟิงถิงเซิน หลินอู๋ เฟิงจิ่งซินรวมถึงซุนลี่เหยาก็มาถึงแล้ว

เมื่อเห็นซุนลี่เหยา เฮ่อฉางปั่วหลุบตาลง

ซุนลี่เหยากลับดีใจมาก รีบสาวเท้ามาตรงหน้าเขา ทักทายเขาเสียงหวาน "พี่ฉางปั่ว"

เฮ่อฉางปั่วมองเธออย่างเฉยชา ไม่ได้ตอบกลับ

ซุนลี่เหยารู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อย ตอนนี้เอง เฟิงจิ่งซินเดินเข้ามา เห็นตานตานมีท่าทางไม่ค่อยมีชีวิตชีวานัก ก็พูด "ตานตาน เธอไม่สบายเหรอ?"

ตานตาน "เปล่า..."

เห็นเฟิงจิ่งซิน เฮ่อฉางปั่วกลับเผยรอยยิ้มอ่อนโยนออกมา "ตานตานไม่ได้เป็นอะไร แค่เพิ่งตื่น"

ตานตานเห็นเฟิงจิ่งซิน ก็ลงจากอ้อมแขนของเฮ่อฉางปั่ว และไปนั่งคุยกับเฟิงจิ่งซินที่มุมหนึ่งของโซฟา

หลังหลินอู๋มาถึง ก็นั่งลงข้างเฟิงถิงเซิน หลังดื่มน้ำที่เฟิงถิงเซินส่งให้ ก็หยิบหนังสือเล่มหนึ่งออกจากกระเป๋า และพูดกับพวกเฮ่อฉางปั่ว "ฉันจะอ่านหนังสือ พวกคุณคุยกันไปนะ ไม่ต้องสนใจฉัน"

เรื่องที่หลินอู๋เรียนกับหลิวฉาง ฉีอวี้หมิงก็รู้เช่นกัน