บทที่ 265

งานเลี้ยงของฉางโม่จัดขึ้นหลังงานเลี้ยงที่เฮ่อซื่อสามวัน

ในคืนวันงาน เฮ่อฉางปั่วมาถึงค่อนข้างเร็วทีเดียว

อาจเป็นเพราะว่าไม่มีหลินอู๋ เฟิงถิงเซินกับเหรินจี่เฟิงอยู่ด้วย ที่งานเลี้ยงของฉางโม่จึงไม่มีเรื่องพิเศษอะไรเกิดขึ้นมากนัก

ในคืนวันนั้นมีแขกเหรื่อมากันค่อนข้างมาก

หรงฉือกับอวี้มั่วซวินรับแขกกันวุ่นตัวเป็นเกลียว จึงไม่เหลือกำลังจะมาสนใจเฮ่อฉางปั่วเป็นพิเศษ

พองานเลี้ยงดำเนินมาได้ครึ่งทางแล้ว เห็นเฮ่อฉางปั่วกำลังคุยกับหรงฉ่างเซิ่ง พวกเขาถึงค่อยนึกได้ว่าเฮ่อฉางปั่วไม่ได้ขอตัวกลับไปก่อน

ต้องรู้ว่างานเลี้ยงของตระกูลหลินก็จัดขึ้นในค่ำคืนวันนี้เช่นกัน

พวกเขานึกว่าเฮ่อฉางปั่วมาเร็วอย่างนี้ เพราะวางแผนว่าจะขอตัวกลับก่อนกลางคัน จะได้ไปเข้าร่วมงานเลี้ยงของตระกูลหลิน

แต่ไม่นึกเลยว่า...

อวี้มั่วซวินค่อนข้างพอใจเลย จึงพูดอย่างอดไม่อยู่ “อะไรที่เรียกว่าเห็นความสำคัญของการร่วมมือกับฉางโม่เรา? ดูสิ นี่ก็คือตัวอย่างไงล่ะ ส่วนเหรินจี่เฟิงนั่น…จิ๊ ผมคร้านที่จะว่าเขาด้วยซ้ำ”

หรงฉือก็ประหลาดใจอยู่บ้างเหมือนกัน

เฮ่อฉางปั่วไว้หน้ากันขนาดนี้ หรงฉือกับอวี้มั่วซวินจึงไม่อาจละเลยอีกฝ่าย

พวกเขาเดินเข้าไปทางเฮ่อฉางปั่ว ก่อนเอ่ยอย่างเกรงใจ “ประธานเฮ่อ แขกเหรื่อค่อนข้างเยอะ หากมีจุดไหนที่ดูแลไม่ทั่วถึง โปรดให้อภัยด้วย”

ในค่ำคืนนี้ ความสนใจของเฮ่อฉางปั่วล้วนตกอยู่ที่ตัวหรงฉือเป็นระยะ ๆ เพียงแค่ไม่มีใครสังเกตเห็นเท่านั้นเอง

เฮ่อฉางปั่วชนแก้วกับเขาและหรงฉือ หลังจากแหงนหน้าจิบไวน์อึกหนึ่งแล้ว ถึงค่อยพูดว่า “เราต่างเป็นเพื่อนกันทั้งนั้น ทั้งสองท่านไม่จำเป็นต้องเกรงใจแบบนี้หรอกครับ”

ในช่วงที่ได้ร่วมงานกันมา แม้ระหว่างพวกเขานับว่ามีความสุขดี แต่อวี้มั่วซวินไม่เคยรู้สึกว่าพวกเขาเป็นเพื่อนกันเลย

และแน่นอน เขาก็รู้สึกเช่นกันว่าการที่เฮ่อฉางปั่วพูดเช่นนี้ในเวลานี้ ก็เพียงเพราะต้องการรักษาน้ำใจกันเท่านั้น

ไม่จำเป็นต้องถือเป็นเรื่องจริง

ทว่า สำหรับท่าทีแบบนี้ของเฮ่อฉางปั่วที่ปล่อยวางเรื่องความแค้นส่วนตัวและเห็นแต่เรื่องงานเป็นสำคัญ อวี้มั่วซวินก็ค่อนข้างพึงพอใจทีเดียว

แม้เฮ่อฉางปั่วกำลังพูดเช่นนี้กับอวี้มั่วซวิน แต่ความจริงแล้วเขาเพ่งความสนใจไปที่หรงฉือต่างหาก

ในงานเลี้ยงคืนนี้ อวี้มั่วซวินกับหรงฉือเป็นจุดสนใจหลัก