บทที่ 347

บ่ายวันนั้น หรงฉือเพิ่งเดินทางกลับถึงฉางโม่ได้ไม่นานเท่าไร เฟิงถิงเซินก็โทรเข้ามาหาเสียแล้ว

ถ้าพวกเขาจะยกเลิกสัญญากับซวิ่นตู้ จะต้องทำให้ซวิ่นตู้เสียหายหนักแน่

พริบตาที่เห็นเฟิงถิงเซินโทรเข้ามา หรงฉือก็เข้าใจจุดประสงค์ที่เขาโทรมาหาทันที

เธอไม่กดรับสาย

เฟิงถิงเซินยังโทรศัพท์มาหาเธออีกสองครั้ง พอเห็นว่าเธอไม่รับสายเลย จากนั้นจึงโทรศัพท์ไปหาอวี้มั่วซวิน

แน่นอนว่าอวี้มั่วซวินเองก็รู้ถึงจุดประสงค์ในการโทรศัพท์มาหาของเฟิงถิงเซิน

เขากลับกดรับสาย

ทันทีที่รับสาย เขาก็เอ่ยถามถึงประเด็นหลักทันที “ประธานเฟิงโทรมาแบบนี้ น่าจะเพราะเรื่องของซวิ่นตู้?”

เฟิงถิงเซิน “ใช่ ประธานอวี้มีเงื่อนไขอะไรก็เชิญว่ามาได้เลย”

“ขอโทษนะครับประธานเฟิง การกระทำของผู้อำนวยการหลินมันล้ำเส้นผม ผมยอมถอยให้เรื่องนี้ไม่ได้!” พูดจบ อวี้มั่วซวินก็พูดด้วยน้ำเสียงเฉยชา “ประธานเฟิงยังมีเรื่องอะไรอีกไหม?”

เฟิงถิงเซิน “ไม่มีช่องให้พูดคุยกันได้จริง ๆ เหรอ?”

“ไม่มี” อวี้มั่วซวินกล่าว แล้วก็พูดขึ้นอีกว่า “ถ้าจะคุยเรื่องนี้ก็ให้มาคุยกับผมและทนายของผม หวังว่าพวกคุณจะไม่ไปรบกวนพนักงานในบริษัทผมนะ ถ้าไม่อย่างนั้น ผมจะคิดว่าประธานเฟิงเหมือนกับผู้อำนวยการหลินที่ไม่รู้จักแยกแยะ ไม่รู้จักเคารพคนที่เป็นคู่ความร่วมมือ ถ้าเป็นแบบนั้น เกรงว่าผมจะไม่กล้าเชื่อคุณ แล้ววางใจร่วมมือกับคุณต่อไปได้นะประธานเฟิง”

ในเมื่อเฟิงถิงเซินแก้ไขสถานการณ์จากทางฝั่งเขาไม่ได้ จากนั้นจะต้องไปหาหรงฉือแน่นอน

ไปหาหรงฉือก็ไม่ได้อะไร เพราะถึงอย่างไรเฟิงถิงเซินก็ไม่มีทางทำอะไรหรงฉือได้

กลัวก็แต่ว่าเฟิงถิงเซินจะไปแตะต้องตระกูลหรงเพื่อหลินอู๋นี่สิ

ต่อให้เขากับหรงฉือปกป้องตระกูลหรงได้ แต่ถ้าเฟิงถิงเซินลงมือกับตระกูลหรงขึ้นมาจริง มันจะกลายเป็นความเสียหายที่ไม่คาดคิดสำหรับตระกูลหรง

ในเมื่อเป็นความเสียหายที่ไม่คาดคิด แน่นอนว่าถ้าหลบเลี่ยงได้ก็จะหลบ

การที่เขาพูดคำพูดพวกนี้กับเฟิงถิงเซิน ภายนอกนั้นคือไม่ให้เฟิงถิงเซินไปหาหรงฉือ ซึ่งในความจริงแล้วเป็นการใช้โครงการที่พวกเขาเพิ่งร่วมมือกันมาข่มขู่เฟิงถิงเซิน เพื่อไม่ให้เขาแตะต้องตระกูลหรง