บทที่ 404

กู้เหยียน “ไม่เคยโผล่มาเลยเหรอ?”

“ใช่” พูดมาถึงตรงนี้ เพื่อนร่วมงานอีกคนพูดขึ้น “เพราะแบบนี้ พวกเราหลายคนเลยคิดว่าคุณหรงน่าจะหย่ากับสามีแล้ว ไม่งั้นผ่านมากว่าครึ่งปีแล้ว ทำไมคุณหรงถึงไม่เคยแม้แต่จะพูดถึงอีกฝ่ายเลยล่ะ?”

“ถูกต้อง”

พูดแบบนี้แล้ว ก็ดูมีความเป็นไปได้จริง ๆ

ถ้าหรงฉือยังไม่หย่า แล้วจี้ชิงเยว่จะกล้าตามจีบเธออย่างเปิดเผยได้อย่างไร?

แม้จะเป็นแบบนั้น ในใจของกู้เหยียนก็ยังไม่อาจสงบลงได้อยู่นาน

เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า ที่แท้หรงฉือเคยแต่งงานแล้ว

พอเห็นท่าทางเขาเหม่อมองมาที่ตน ในห้องทำงาน หรงฉือก็ถามขึ้น “มีอะไรเหรอคะ?”

‘ได้ยินว่าคุณเคยแต่งงานแล้ว เป็นเรื่องจริงเหรอ?’

กู้เหยียนอยากถามแบบนี้มาก แต่ว่า ถามเรื่องส่วนตัวของหัวหน้าในที่ทำงาน ถามหนึ่งครั้งยังพอทน ถ้ามากเกินไปจะดูล้ำเส้นและไม่มีมารยาท

หลังจากได้สติ เขาจึงพูดว่า “ไม่มีอะไรครับ”

ตอนบ่าย หรงฉือได้รับโทรศัพท์สายหนึ่ง

หลังวางสาย ก่อนเลิกงานวันนั้น เธอบอกอวี้มั่วซวินว่า “พรุ่งนี้ฉันน่าจะมาบริษัทช่วงบ่าย การประชุมตอนเช้า รบกวนคุณเข้าร่วมแทนฉันหน่อยนะ”

“ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว” พูดจบ เขาก็ถาม “เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า?”

“พรุ่งนี้แม่ฉันจะไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาลชั้นนำระดับเอ ฉันอยากไปเป็นเพื่อนแม่น่ะ”

อวี้มั่วซวินไม่รู้ว่าสุขภาพของหรงอิ้งเซิ่งทรุดลง ยังคิดว่าเป็นแค่การตรวจสุขภาพตามปกติ จึงพูดว่า “ได้เลย คุณไปเถอะ เรื่องบริษัทให้ผมจัดการเอง”

หรงฉือพยักหน้า แล้วออกจากบริษัทไป

เช้าวันถัดมา พวกหรงฉือกับคุณยายหรง และเหอหมิงเสว่ก็มาถึงโรงพยาบาลแต่เช้า

แม้จะมาถึงโรงพยาบาลแล้ว พวกเขาก็ได้แต่ตามไปอยู่ห่าง ๆ ไม่กล้าให้หรงอิ้งเซิ่งรู้ตัว

ระหว่างตรวจ หรงอิ้งเซิ่งมักจะอารมณ์รุนแรงขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล ดิ้นรนอย่างรุนแรงราวกับหญิงชราที่เสียสติ ต้องใช้เจ้าหน้าที่หลายคนกดตัวไว้ จึงสามารถตรวจได้สำเร็จ