บทที่ 423

ตอนที่หรงฉือกลับถึงบ้านในคืนนั้น เฟิงจิ่งซินก็หลับอยู่ในห้องของเธอแล้ว

หลังจากที่เธออาบน้ำเสร็จแล้ว ตอนที่กำลังจะขึ้นเตียงไปนอน เฟิงจิ่งซินรู้สึกตัวหมุดตัวเข้าในอ้อมอกเธอ พูดขึ้นอย่างสะลึมสะลือ “แม่คะ กลับมาแล้วเหรอ?”

“อืม นอนเถอะ”

เฟิงจิ่งซินไม่ได้พูดตอบ

หรงฉือก้มหน้ามอง ที่แท้ก็หลับไปเสียแล้ว

วันถัดมา อวี้มั่วซวินไปเจรจาความร่วมมือกับคู่ค้า หรงฉือและวิศวกรสองสามคนไปบริษัทเฟิงซื่อด้วยกัน

ในเช้าวันนั้น หรงฉือคุยเนื้อหาเกี่ยวกับเทคโนโลยีกับคนอื่นเป็นเวลานาน ตอนที่พูดคุยใกล้จะเสร็จแล้ว หันหน้ากลับไปจึงพบว่า เพิงถิงเซินยืนฟังเธอพูดกับคนอื่นอยู่ไม่ไกล

เธอชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นละสายตาหันกลับมาพูดกับคนที่คุยด้วยต่อ “เรื่องที่ฉันพูดไปเมื่อครู่ ที่จริงในแวดวงวิชาการก็มีวิทยานิพนธ์สองสามฉบับที่เขียนไว้ได้ดีเยี่ยม พวกคุณจะลองอ่านดูหน่อยไหมคะ?”

“ดีเลยครับ ๆ ”

หรงฉือบอกชื่อและผู้เขียนของวิทยานิพนธ์สองสามฉบับนั้นออกมา

กล่าวจบ ตอนที่เธอหันไปหยิบของ ก็สบตาเข้ากับหลินอู๋พอดี

เฟิงถิงเซินเห็นเธอแล้วจึงเดินไปหา “มาถึงตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ?”

หรงฉือละสายตามองไปทางอื่น

หลังจากที่หลินอู๋มองหรงฉือแล้ว ยิ้มเล็กน้อยพลางกล่าว “เพิ่งถึงค่ะ”

ที่จริง ก็มาถึงได้สองสามนาทีแล้ว

เพียงแต่ว่า...

ตอนที่เธอมาถึง ประจวบเหมาะกับตอนที่เขาและเจ้าหน้าที่เทคนิคของบริษัทเขากำลังตั้งใจฟังหรงฉืออธิบายเรื่องเกี่ยวกับเทคโนโลยีเท่านั้นเอง

เธอเห็นเพียงหน้าด้านข้างของเขา แม้ดูแล้วจะไม่ได้มีความรู้สึกลึกซึ้งมากนัก แต่เมื่อครู่ตอนที่เขายืนมองหรงฉือพูด ในสายตานั้นเห็นได้ชัดว่ามีความชื่นชมอยู่

เมื่อคิดดังนั้น รอยยิ้มของเธอจางหายไปเล็กน้อย

นี้เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นเฟิงถิงเซินใช้สายตาแบบนี้มองหรงฉือ

แต่...

นี่ก็ไม่สามารถสื่อถึงอะไรได้เป็นพิเศษ

ตอนบ่าย หลินอู๋มีธุระ จึงกลับมาที่บริษัทเฟิงซื่ออีกครั้ง

ครั้งนี้เธอมุ่งหน้าเดินตรงไปที่ออฟฟิศของเฟิงถิงเซินทันที

เฟิงถิงเซินไม่อยู่ในออฟฟิศ

เธอนั่งลงได้ไม่นาน ก็เห็นว่าบนโต๊ะของเฟิงถิงเซินเรียงรายไปด้วยหนังสือสองสามเล่ม

เธอมองอยู่สักพักจึงพบว่าเป็นวารสารที่เกี่ยวกับ AIสองสามเล่ม

เธอสุ่มฉวยวารสารเล่มหนึ่งขึ้นมาอ่าน พบว่ามีบทความเรื่องหนึ่งในหนังสือที่ถูกทำเครื่องหมายไว้

แต่ตอนที่เธอเห็นหัวข้อที่ถูกทำเครื่องหมาย เธอชะงักไปครู่หนึ่ง