บทที่ 477

หลินอู๋ยิ้มเล็กน้อย พูดขึ้นว่า “จัดการปัญหาเรียบร้อยแล้ว เลยเข้ามาน่ะ”

ความจริงเธอไม่ค่อยวางใจเท่าไร การประชุมยังดำเนินได้ไม่ถึงครึ่ง เธอก็ออกจากซวิ่นตู้แล้ว

เธอรู้ดีว่า หรงฉือจะเข้าร่วมงานประชุมในวันนี้ เฟิงถิงเซินไม่จำเป็นต้องเข้าร่วมด้วยซ้ำ แต่เขาก็เป็นไปตามที่เธอคาดเดาไว้ ยังอุตส่าห์ลงมาจากชั้นบนเพื่อมานั่งฟังหรงฉือประชุม

พอคิดแบบนี้แล้ว เธอรู้สึกเจ็บปวดปนขมขื่น และสีหน้าก็แข็งทื่ออยู่หลายส่วน

เฟิงถิงเซินดูเวลาเล็กน้อยแล้วพูดว่า “อีกประมาณสิบนาทีผมยังมีประชุมทางวิดีโอ และกว่าจะเสร็จคงต้องใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงกว่า ๆ คุณจะขึ้นไปนั่งรอที่ชั้นบนกับผมก่อนไหม?”

หลินอู๋ “ได้”

ตอนบ่าย หลินอู๋กลับมาถึงบ้านตระกูลหลิน คุณยายซุนเห็นเธอ ก็พูดขึ้นว่า “ทำไมกลับมาเร็วแบบนี้ล่ะ? ไม่ออกไปกินข้าวกับถิงเซินเหรอ?”

“เขายังมีงานต้องทำค่ะ”

“อย่างนั้นเหรอ”

หลินอู๋รู้สึกเหนื่อยเล็กน้อย หลังเธอเปลี่ยนรองเท้า อยากจะขึ้นไปพักผ่อน ซุนเยว่ชิงเห็นสีหน้าที่อยู่บนใบหน้าของเธอ ก็ถามขึ้นว่า “เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า? ช่วงนี้เห็นอารมณ์ไม่ค่อยดีเลยนะ”

หลินอู๋ชะงักไปอย่างไม่เป็นที่สังเกต ก่อนจะพูดโดยทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นว่า “ไม่มีอะไรค่ะ แค่เหนื่อยนิดหน่อย”

ช่วงนี้ปัญหาภายในซวิ่นตู้เยอะจริง ๆ แถมเทคโนโลยีหลักกลับยังไม่มีความก้าวหน้าขึ้นเลย เธอจะหงุดหงิดก็เป็นเรื่องปกติ

ด้วยเหตุนี้ ซุนเยว่ชิงไม่ได้ถามอะไรมาก บอกให้คนไปตุ๋นของบำรุงให้เธอ แล้วเรียกให้เธอมากินเสียหน่อย

เจี่ยนเนี่ยนก็เลิกงานแล้ว

เห็นหลินอู๋นั่งลงข้างเธอ เธอจึงกล่าวทักทายขึ้นว่า “พี่”

หลินอู๋ตอบกลับอย่างเรียบเฉยว่า “อืม” คำหนึ่ง

ตอนที่หลินอู๋กำลังกินอยู่ เซี่ยงหรูฟางก็กำลังแกะเมล็ดแตงโมไปด้วย อยู่ ๆ ก็นึกอะไรขึ้นมา พูดว่า “จริงสิ ลูกสาวตระกูลซูคนนั้นถูกตระกูลถังถอนหมั้นแล้ว”