บทที่ 561

หรงฉือ “มีเรื่องที่ต้องจัดการนิดหน่อย มีอะไรรอฉันกลับมาค่อยว่ากัน”

ตอนแรกกู้เหยียนอยากจะบอกว่าตกลง แต่จู่ ๆ เขาก็นึกขึ้นได้ว่าวันนี้หรงฉือไม่ต้องไปทำงานนอกสถานที่

ปกติเธอแทบไม่เคยออกจากบริษัทกลางคันเพราะเรื่องส่วนตัวเลย

เขาติดตามความคืบหน้าเรื่องการหย่าของเธอมาตลอด

ดังนั้น เขาจึงรู้ว่าเมื่อไม่นานมานี้ เธอยังไม่ได้ไปหย่าอย่างเป็นทางการเพราะอีกฝ่ายงานยุ่ง

พอคิดถึงเรื่องพวกนี้ ในพริบตาเขาก็ดูเหมือนจะเข้าใจว่าทำไมหรงฉือถึงออกจากบริษัทไปอย่างกะทันหันแล้ว

เขาเลยเผลอถามออกไปโดยไม่รู้ตัวว่า “นี่คุณ...จะไปที่ทำการกิจการพลเรือนใช่ไหม?”

หรงฉือคาดไม่ถึงว่าเขาจะเดาได้แม่นขนาดนี้ เธอหยุดฝีเท้าลงทันที หลังจากส่งเสียง “อืม” ก็หันหลังแล้วจากไป

เมื่อมองแผ่นหลังของเธอที่เดินจากไป กู้เหยียนรู้สึกใจสั่นวูบ และอดไม่ได้ที่จะอยากตามไป

ตอนนี้เขาอยากรู้เกี่ยวกับคนคนนั้นมากจริง ๆ

แต่เพิ่งเดินไปได้สองก้าว เขาก็หยุดฝีเท้าลงแล้ว

ตั้งแต่เธอรู้ถึงความรู้สึกของเขา ยกเว้นความจำเป็นเรื่องงาน ปกติหรงฉือจะหลีกเลี่ยงเขาเท่าที่ทำได้

หากเธอรู้ว่าเขาแอบตามเพราะอยากรู้ว่าใครเป็นคนรังแกเธอ เธอจะต้องโกรธแน่ ๆ

สุดท้ายแล้ว เขายังคงไม่ได้ตามไป

หลังจากเงาร่างของหรงฉือหายไป เขาก็หันหลังกลับไปทำงานแล้ว

หรงฉือมาถึงที่ทำการกิจการพลเรือนได้สิบกว่านาที เฟิงถิงเซินจึงรีบเร่งมาถึง

“ขอโทษที การประชุมจบช้ากว่าที่คาดไว้สิบกว่านาที ผมมาสายแล้ว”

พอเห็นท่าทางที่เหน็ดเหนื่อยจากการเดินทางของเขา หรงฉือก็รู้ว่าเขายุ่งมากจริง ๆ

เธอไม่พูดอะไรมาก พูดแค่ว่า “เข้าไปทำเรื่องเถอะ”

เฟิงถิงเซิน “ได้”

ตอนที่พวกเขาทำเรื่อง โทรศัพท์ของเฟิงถิงเซินดังขึ้นตลอดเวลา

ตอนที่ถึงขั้นตอนการเซ็นชื่ออย่างเป็นทางการ หรงฉือยังต้องรอเฟิงถิงเซินอยู่หลายนาที รอเขารับโทรศัพท์เสร็จ ถึงจะทำเรื่องเสร็จสิ้นอย่างเป็นทางการ