บทที่ 641

หรงฉือไม่รู้ความในใจของพวกพี่น้องหลินลี่ไห่

เธอทานอาหารขณะที่พูดคุยเรื่องงานกับประธานเฉิงและคนอื่น ๆ ด้วยสีหน้าปกติ

หลังทานเสร็จ หรงฉือ ประธานเฉิง และคนอื่น ๆ ก็ออกจากห้องส่วนตัว ขณะเตรียมจะลงไปชั้นล่าง ก็บังเอิญเจอพวกหลินลี่ไห่อีกครั้ง

แต่สิ่งที่แตกต่างจากก่อนหน้านี้คือ ครั้งนี้พวกหลินอู๋และซุนเยว่ชิงก็อยู่ด้วย คนอยู่ครบกว่าเมื่อครู่เยอะเลย

คนตระกูลหลินและตระกูลซุนก็เห็นหรงฉือแล้ว

พอพวกซุนลี่เหยาและหลินลี่หลานเห็นหรงฉือ สีหน้าก็เย็นชาขึ้นในทันที

ประธานเฉิงและคนอื่น ๆ เห็นกับตา จึงฝืนยิ้มเล็กน้อย

หลินอู๋กลับมีสีหน้าปกติ เธอไม่มองหรงฉือเลย ราวกับไม่ได้ให้ความสำคัญหรงฉือด้วยซ้ำ

เธอกำลังจะทักทายประธานเฉิงและคนอื่น ๆ เวลานี้เอง ก็มีคนเดินตรงมาที่ลิฟต์พอดี

เมื่อเห็นคนที่มา อย่าว่าแต่เธอเลย แม้แต่หลินลี่ไห่ ประธานเฉิงและคนอื่น ๆ ล้วนตกตะลึง จากนั้นก็เงียบไปในทันที

หรงฉือหันไปเผชิญหน้ากับเขา โดยยังไม่รู้ว่าคนที่มาเป็นใคร เมื่อสังเกตเห็นสีหน้าที่ผิดปกติของทุกคน กำลังจะหันหน้าไปดู แต่อีกฝ่ายกลับจำเธอได้ก่อน บนใบหน้าที่มีความสุภาพสง่างามแต่ยังคงมีความน่าเกรงขามก็ปรากฏรอยยิ้มบาง ๆ ขึ้นทันที “เสี่ยวฉือ?”

หรงฉือตกตะลึง เมื่อหันไปมอง จึงพบว่าคนที่มาถึงขั้นเป็นฉีเกิง

แน่นอนว่า นอกจากฉีเกิงแล้ว ยังมีบุคคลสำคัญอีกหลายคนที่มักจะเห็นอยู่ในแวดวงการเมืองบ่อย ๆ

หรงฉือได้สติกลับมา “ลุงฉี”

ฉีเกิงเดินเข้ามา ยังคงประดับด้วยรอยยิ้ม “มาทานข้าวกับเพื่อนเหรอ?”

หรงฉือพยักหน้าอย่างว่านอนสอนง่าย “ค่ะ”

ฉีเกิงยิ้มเล็กน้อย พูดแนะนำกับหรงฉือว่า “เสี่ยวฉือ ท่านนี้คือลุงหลาน ท่านนี้คือลุงไป๋ และท่านนี้คือลุงทัง...”