บทที่ 664

ในที่สุดเฟิงจิ่งซินก็อารมณ์ดีขึ้นมาแล้ว

เธอพูดว่า “งั้น...พรุ่งนี้หนูอยากไปฉลองปีใหม่ด้วยกันกับคุณแม่และคุณยายทวดค่ะ”

หรงฉือ “โอเคจ้ะ”

เธออยากฉลอง หรงฉือย่อมดีใจอยู่แล้ว “พรุ่งนี้อยากทานอะไร? แม่ทำให้หนูทานดีไหม?”

เฟิงจิ่งซินบอกชื่อเมนูอาหารหลายอย่างติด ๆ กัน หรงฉือก็ตอบรับทุกคำ

หรงฉือกับเฟิงจิ่งซินคุยกันอีกสักพัก ก่อนจะวางสายไป

วันรุ่งขึ้น

หรงฉือตื่นแต่เช้าก็ออกไปซื้อผักกับลุงและป้าสะใภ้แล้ว

หลังซื้อผักเสร็จกลับมา หรงฉือกำลังห่อเกี๊ยวอยู่ในห้องครัวกับป้าสะใภ้ ด้านนอกก็มีเสียงเครื่องยนต์ดังมา

เหอหมิงเสว่ยิ้ม “ซินซินน่าจะมาแล้ว”

หรงฉือพยักหน้า หลังจากห่อเกี๊ยวที่อยู่ในมือเสร็จก็ล้างมือแล้วออกจากห้องครัวไป

เพิ่งจะเดินออกมาจากห้องครัว ก็เห็นเฟิงถิงเซินที่หน้าประตู เธอชะงักไปเล็กน้อย

เฟิงจิ่งซินวิ่งเข้ามา “คุณแม่ พวกเรามาแล้วค่ะ”

หรงฉือได้สติกลับมา พยักหน้าเล็กน้อย สายตาก็หยุดอยู่ที่เฟิงถิงเซินอีกครั้ง

คนอื่น ๆ ในตระกูลหรงเห็นเฟิงถิงเซินก็ตกใจมากเช่นกัน

หลังจากได้สติ ก็ลุกขึ้นเชิญเขาเข้ามาในบ้านอย่างสุภาพ

เฟิงถิงเซินเอาของขวัญมาเยอะมาก วางจนเต็มโต๊ะน้ำชาที่ห้องรับแขกไปหมด

เมื่อเห็นของขวัญเยอะแบบนี้ คนตระกูลหรงก็รู้สึกเกรงใจเล็กน้อย “มาก็มาสิ ทำไมยังเอาของมาเยอะขนาดนี้อีก?”

เฟิงถิงเซินนั่งลง “เป็นสิ่งที่ผมควรทำอยู่แล้วครับ”

หลังจากที่หรงฉือได้สติกลับมา ก็ไปรินน้ำให้เฟิงถิงเซินหนึ่งแก้ว

เฟิงถิงเซินรับมา “ขอบคุณ”

เห็นเธอผูกผ้ากันเปื้อนอยู่ที่เอว บนผ้ากันเปื้อนมีแป้งติดอยู่นิดหน่อย เขาถามอีกว่า “กำลังทำเกี๊ยวอยู่เหรอ?”

หรงฉือ “อืม”

เฟิงจิ่งซินพูดแทรก “เป็นไส้ไข่กับวุ้นเส้นที่หนูชอบทานใช่ไหมคะ?”

หรงฉือพยักหน้า “ใช่จ้ะ”