บทที่ 666

ทว่า ไม่ใช่การโทรเข้า แต่เป็นฉีอวี้หมิงที่ส่งข้อความเข้ามาในกลุ่มของพวกเขาสี่คน

ฉีอวี้หมิงแท็กถึงทุกคนในกลุ่ม จากนั้นถามพวกเขาว่า [มา ๆ ๆ รีบมาคุยกันหน่อย คืนนี้มีโปรแกรมอะไรหรือเปล่า? ออกไปเที่ยวด้วยกันไหม?]

เฮ่อฉางปั่วตอบกลับอย่างรวดเร็ว [ไม่มีโปรแกรมอะไร? นายอยากจะวางแผนอย่างไร?]

ฉีอวี้หมิง [รอก็แต่คำคำนี้ของนานนั่นแหละ!]

จากนั้นก็แท็กถึงเฟิงถิงเซินกับหลินอู๋อีกครั้ง [พวกนายล่ะ?]

หลินอู๋เห็นข้อความแล้ว แต่ไม่ได้ตอบกลับ

เธอกำลังรอคำตอบของเฟิงถิงเซินอยู่

เวลานี้ เฟิงถิงเซินดูข้อความเสร็จ ก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาตอบกลับ [ตอนนี้ทานข้าวอยู่ที่บ้านตระกูลหรง คืนนี้ยังไม่แน่ใจว่าจะมีโปรแกรมอะไรไหม ต้องรอฟังความคิดเห็นของซินซิน]

ข้อความของเขาเพิ่งส่งออกไป เฮ่อฉางปั่วกับหลินอู๋ที่ดูหน้าจอต่างก็ตกตะลึงเล็กน้อย

พวกเขาคาดไม่ถึงเลยว่า ปีนี้เฟิงถิงเซินจะอยู่ทานอาหารค่ำส่งท้ายปีที่บ้านตระกูลหรง

ส่วนฉีอวี้หมิงรีบส่งเครื่องหมายคำถามและเครื่องหมายอัศเจรีย์ทันที แสดงถึงความตกใจของเขา [???!!! ไม่ใช่ ตอนนี้นายอยู่ที่บ้านตระกูลหรงอย่างนั้นเหรอ?]

เฟิงถิงเซิน [อืม]

ฉีอวี้หมิง […]

ฉีอวี้หมิงยังไม่ทันได้พูดอะไร เฟิงถิงเซินก็ส่งข้อความมาอีกว่า [ยังทานข้าวอยู่ ไม่สะดวกคุยนาน พวกนายก็เที่ยวให้สนุก]

หลังตอบข้อความเสร็จ เขาก็ออกจากระบบ วางโทรศัพท์ลงและทานอาหารต่อแล้ว

ผ่านไปนานมากกว่าฉีอวี้หมิงจะได้สติกลับมา [ถิงเซินนี่จริง ๆ เลย…]

ชั่วขณะนั้น ฉีอวี้หมิงไม่รู้จริง ๆ ว่าควรจะพูดอย่างไร จะบอกว่าเขารักเฟิงจิ่งซินมากเกินไปแล้ว เพื่อเฟิงจิ่งซินเขาถึงกลับไปฉลองปีใหม่ที่บ้านตระกูลหรงอย่างนั้นเหรอ?

แต่เฟิงจิ่งซินเป็นลูกสาวของเฟิงถิงเซิน เฟิงถิงเซินในฐานะพ่อ เพื่อลูกสาวของตัวเอง การยอมประนีประนอมบ้าง มันก็เป็นสิ่งที่สมควรทำไม่ใช่เหรอ?

แต่ในความคิดของเขา เรื่องที่เฟิงถิงเซินไปทานอาหารค่ำส่งท้ายปีที่บ้านตระกูลหรง หลินอู๋คงรู้แล้วอย่างแน่นอน