บทที่ 682

รถของหรงฉือยังอยู่ที่ร้านอาหารที่ไปทานเมื่อคืนไม่ได้ขับกลับมา หลังทานอาหารเช้าเสร็จ เธอก็ขึ้นรถของเฟิงถิงเซินไปส่งเฟิงจิ่งซินที่โรงเรียนกับเขา

หลังมองส่งเฟิงจิ่งซินเข้าโรงเรียนแล้ว เฟิงถิงเซินก็มองไปทางหรงฉือ แล้วพูดว่า “ให้ผมไปส่งคุณที่บริษัทไหม?”

หรงฉือปฏิเสธเสียงเรียบ “ไม่ต้องหรอก ฉันเรียกรถเองได้”

เฟิงถิงเซินพยักหน้า ไม่ได้ฝืนใจอะไร “ระวังตัวด้วยนะ”

พูดจบ เขาก็พยักหน้าบอกลาไปทางหรงฉือ จากนั้นก็ขึ้นรถกลับไปที่เฟิงซื่อโดยไม่หันกลับมาอีก

เช้าวันนี้เขาจัดการงานที่เฟิงซื่ออยู่ตลอด ช่วงกลางวันมีงานสังสรรค์ เขากับเฉิงหยวนและคนอื่น ๆ จึงลงไปชั้นล่างด้วยกัน แต่พวกเขาเพิ่งถึงชั้นล่างก็เห็นหลินอู๋ยืนรออยู่ที่หน้าลานจอดรถแล้ว

เฟิงถิงเซินกับเฉิงหยวนต่างหยุดฝีเท้าลงเล็กน้อย

เฉิงหยวนเป็นคนที่รู้ดีว่าความสัมพันธ์ระหว่างหลินอู๋กับเฟิงถิงเซินในตอนนี้กำลังชะงักงันอยู่

แล้วก็รู้ด้วยว่าก่อนหน้านี้หลินอู๋มาเฟิงซื่อหลายครั้ง แต่ไม่เคยเจอเฟิงถิงเซินเลย

แต่ระยะนี้หลินอู๋กลับไม่ได้ปรากฏตัวมาเกือบครึ่งเดือนแล้ว ตอนนี้จู่ ๆ เธอก็โผล่มา...

เฉิงหยวนมองไปทางเฟิงถิงเซิน

หลินอู๋เดินไปหาเฟิงถิงเซิน ยิ้มแล้วพูดว่า “รบกวนคุณหรือเปล่า?”

เฟิงถิงเซิน “ไม่หรอก”

หลินอู๋ยิ้ม จากนั้นก็ตามเฟิงถิงเซินไปขึ้นรถของเขา

เฉิงหยวนเห็นเงาร่างของพวกเขาที่นั่งเบาะหลัง ก็ถอนหายใจเบา ๆ

เขารู้สึกว่า ไม่ว่าอย่างไร เฟิงถิงเซินก็ยังมีความรู้สึกต่อหลินอู๋อยู่

ฉากกั้นของห้องโดยสารด้านหลังค่อย ๆ เลื่อนขึ้น ไม่นานก็ปิดกั้นสายตาของเฉิงหยวนที่เป็นคนขับรถ

รถขับเข้าสู่ท้องถนน หลินอู๋มองเฟิงถิงเซิน แล้วพูดว่า “พวกเราไม่ได้ทานอาหารด้วยกันดี ๆ นานแล้ว ฉันเลยอยากมาหาคุณ”

เฟิงถิงเซินส่งเสียง “อืม” เสียงหนึ่ง จากนั้นถามว่า “ตอนนี้บริษัทเป็นอย่างไรบ้าง?”

ได้ยินเขาเป็นฝ่ายถามไถ่สถานการณ์ในบริษัทเธอ อารมณ์ของหลินอู๋ก็ดีขึ้นโดยมารู้ตัว แล้วก็เริ่มคุยเรื่องสถานการณ์ของบริษัทกับเขาขึ้นมา