บทที่ 688

หลังคุยเรื่องงานเสร็จ ท้องฟ้าก็มืดแล้ว ซูฉีชวนให้ออกไปทานอาหารด้วยกัน

เฟิงถิงเซิน “ขอโทษนะ ฉันยังมีเรื่องสำคัญนิดหน่อย เรื่องอาหารเอาไว้ครั้งหน้าแล้วกัน”

ซูฉีกลับยิ้ม พูดว่า “เรื่องสำคัญที่นายว่า คงไม่ใช่ไปทานอาหารกับคุณหลินหรอกใช่ไหม?”

เฟิงถิงเซินชะงักไปเล็กน้อย แต่กลับไม่ได้แก้ตัวอะไร

ซูฉีเห็นแบบนั้น ก็รู้แล้วว่าเฟิงถิงเซินยอมรับโดยปริยายแล้ว

“ก่อนหน้านี้ไหนบอกว่าคุณหลินไม่ได้เป็นอะไรมากแล้วไม่ใช่เหรอ? ยังจะดูแลประคบประหงมขนาดนี้อีก? ถึงกับต้องทานอาหารเป็นเพื่อนทุกวันเลย...”

ซูฉีพูดถึงตรงนี้ ขณะที่สายตาเหลือบมองไปทางหรงฉือก็หยุดพูดทันที แล้วรีบพูดขอโทษหรงฉือว่า “ขอโทษนะ คือว่า เพราะพวกคุณ...”

เรื่องระหว่างหรงฉือกับเฟิงถิงเซินเขารู้ไม่ผิดแน่ แต่หลายวันมานี้ตอนที่พวกเขาพบกันเพื่อคุยเรื่องงาน การแสดงออกของทั้งสองต่างทำเหมือนเป็นเพียงหุ้นส่วนทางธุรกิจ ไม่มีความเกี่ยวข้องใด ๆ ต่อกัน จนบางครั้งเขาก็เผลอลืมความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองไปจริง ๆ

หรงฉือดูออกว่าซูฉีไม่ได้มีเจตนาร้าย

และก็พอจะเข้าใจในสิ่งที่เขายังพูดไม่จบด้วย

เธอสีหน้านิ่งเฉย พูดว่า “ไม่เป็นไร”

กู้เหยียนรู้สึกแปลก ๆ เล็กน้อย ไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ ๆ ซูฉีถึงได้เริ่มขอโทษหรงฉือ

เขาคิดไม่ตก แต่กลับรู้สึกว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร จึงไม่ได้คิดลงลึกมากนัก

รอบข้างจู่ ๆ ก็เงียบสงบลง

ยังคงเป็นเฟิงถิงเซินที่ทำลายความเงียบก่อน

สีหน้าเขายังนิ่งเหมือนเดิม ก่อนจะมองไปทางหรงฉือ “งั้น...ไว้ค่อยนัดเจอกันใหม่ครั้งหน้า ผมขอตัวก่อน”

หรงฉือพยักหน้าเล็กน้อยโดยไม่พูดอะไร

ซูฉี “...”

ดูความสุภาพและเกรงใจนี่สิ ใครจะไปดูออกว่าพวกเขาเคยเป็นสามีภรรยากันมาก่อน?