บทที่ 773

หลังจากที่คนพวกนั้นไปแล้ว เหยาซินปั๋วก็ตบแผงอกเหรินจี่เฟิงเบา ๆ พูดว่า “ผู้หญิงคนเมื่อกี้หน้าตาและนิสัยน่าจะตรงสเปกของนายทุกอย่างเลย จะไม่ลองคิดดูหน่อยจริง ๆ เหรอ?”

เหรินจี่เฟิงขมวดคิ้ว “นายยุ่งเรื่องชาวบ้านให้มันน้อย ๆ หน่อย”

เหยาซินปั๋วเป็นห่วงเหรินจี่เฟิงจริง ๆ เขาอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองไปทางหลินอู๋และเฟิงถิงเซิน จากนั้นก็ลดเสียงลงพูดว่า “นายเป็นแบบนี้ต่อไปก็ไม่ใช่ทางออกนะ ถึงแม้เฟิงถิงเซินจะนอกใจ...แต่โดยรวมแล้วเขาก็ยังดีกับคุณหลินอยู่มาก พวกเขาคงไม่มีวันเลิกกัน หรือถ้าหากไม่มีวันไหนที่พวกเขาจะเลิกกัน นายจะรอเงียบ ๆ อยู่แบบนี้ตลอดไปเลยหรือไง?”

เหรินจี่เฟิงก็มองไปทางหลินอู๋เช่นกัน หลังจากละสายตากลับมา ก็พูดเสียงเรียบว่า “ฉันไม่ได้รอ”

เหยาซินปั๋ว “...”

ยังจะบอกว่าไม่ได้รออีก