บทที่ 794

ชั่วขณะนั้น ทุกคนต่างพากันตกตะลึง

ในบรรดาคนเหล่านี้ทั้งหมด แน่นอนว่ารวมทั้งเย่ชิวอวี่ด้วย

ตอนที่เฟิงจิ่งซินปัดมือของเฟิงถิงเซินออกและวิ่งไปหาหรงฉือ เขายังคงโกรธที่เฟิงถิงเซินเรียกลูกสาวเขามาเป็นโล่กำบัง

แต่วินาทีที่เห็นเฟิงจิ่งซินโผเข้าสู่อ้อมแขนของหรงฉือ และเรียกหรงฉือว่าแม่ เส้นประสาทในหัวสมองของเขาเหมือนจะมีเสียงดัง “เปรี๊ยะ” และขาดสะบั้นทันที

เขามองเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างตกตะลึง ในหัวสมองว่างเปล่าไปชั่วขณะ

ลูกสาวของเฟิงถิงเซินทำไมถึงเรียกหรงฉือว่า...แม่?

ทางด้านนั้น เหยาซินปั๋ว เหรินจี่เฟิงและเย่ชิวอวี่ก็ไม่ต่างกัน

พวกเขาต่างคิดว่าเฟิงจิ่งซินเรียกหลินอู๋ เมื่อเห็นว่าเฟิงจิ่งซินโผเข้าสู่อ้อมแขนของหรงฉือ เหรินจี่เฟิงก็หยุดทุกการเคลื่อนไหว มองเหตุการณ์อย่างตกตะลึง ดวงตาก็เต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ