บทที่ 842

พ่อบ้านก็คาดเดาไว้แล้วว่าเธออาจจะโทรหาเฟิงจิ่งซิน และตอนที่เธอโทรมา เฟิงจิ่งซินกำลังอาบน้ำอยู่พอดี

พ่อบ้านตัดสายที่หลินอู๋โทรมาทิ้งทันที

หลินอู๋เห็นว่าเฟิงจิ่งซินยังคงไม่รับสาย ก็ส่งข้อความไปอีกหนึ่งข้อความ

[ซินซิน ตอนนี้น้ามาหาหนูแล้ว ลงมาเปิดประตูให้น้าหน่อยได้ไหม?]

พ่อบ้านเห็นข้อความ ก็ลบทิ้ง

เขารออีกสักพัก เห็นหลินอู๋ไม่โทรมาอีก จึงจะวางใจลง

หลินอู๋รออีกครู่ใหญ่ ๆ เห็นเฟิงจิ่งซินยังคงไม่มีการตอบรับใด ๆ ก็เม้มริมฝีปาก

เธอรออยู่ที่เดิมอีกนานมาก ใกล้จะเที่ยงคืนแล้ว ก็ยังไม่เห็นรถของเฟิงถิงเซิน

เธอเหลือบดูเวลาเล็กน้อย ไม่ได้รออีก ก็ขับรถจากไปแล้ว

ตอนที่เธอกลับถึงบ้าน หลินลี่ไห่และคนอื่น ๆ ยังไม่นอน และต่างก็กำลังรอข่าวคราวจากเธออยู่

เห็นเธอกลับมา ซุนลี่เหยาก็ลุกขึ้นยืนทันที “พี่...”