บทที่ 856

เฟิงจิ่งซินถอยหลังไปอีกหนึ่งก้าว เว้นระยะห่างกับหลินอู๋ “หนูไม่อยากไปค่ะ หนูอยากกลับบ้านไปทานข้าว”

หลินอู๋ยิ้ม “โอเคจ้ะ งั้นน้าไปกับหนู...”

“หนูอยากกลับบ้านเองค่ะ” กลัวว่าเธอจะไม่เข้าใจ เฟิงจิ่งซินมองเธอ แล้วพูดซ้ำอีกครั้ง “หนูจะกลับเองค่ะ”

หลินอู๋แววตามืดมน ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว “ซินซิน...”

ทว่า ทันทีที่เธอเอ่ยปาก คนขับรถของเฟิงจิ่งซินก็เข้ามาขวางเธอ “คุณหลิน หยุดก่อนครับ”

หลินอู๋มองไปทางเฟิงจิ่งซิน เอ่ยปากขึ้นอีกครั้ง “ซินซิน...”

เฟิงจิ่งซินไม่ตอบกลับ หันหลังก็เปิดประตูแล้วขึ้นรถไป

เห็นเฟิงจิ่งซินขึ้นรถ คนขับก็หันหลังขึ้นรถตามไป

มองดูรถของเฟิงจิ่งซินหายลับไปท่ามกลางกระแสรถบนท้องถนน หลินอู๋ก็เม้มริมฝีปากแน่น

แม้ว่านับตั้งแต่งานเลี้ยงของดร.ลู่ เฟิงจิ่งซินจะไม่เคยรับสายหรือส่งข้อความตอบกลับเธอเลย…